จบภาคหนึ่ง

เป็นที่แน่นอนแล้วว่า ตอนที่ 412 เป็นตอนจบของภาคหนึ่ง ย้ำ...ว่า ภาคหนึ่ง
นับว่า DoA เป็นมังงะที่ใช้เวลาดำเนินเรื่องนานพอสมควร เริ่มตีพิมพ์ ปี 2006
และเวลาในเรื่องยังไม่ถึงปีด้วยซ้ำ ((นับคร่าวๆๆๆ ซาวามูระยังอยู่ปีหนึ่ง...ฮา))

สปอยล์ตอนจบคร่าวๆ ก็ประมาณว่า...

วันที่ 15 มีนา...พิธีจบการศึกษาของรุ่นพี่ปีสาม ปีสามชมรมเบสบอลมารวมตัวกันที่สนาม
มีปีหนึ่ง ปีสอง มาร่วมแสดงความยินดีด้วย ก่อนปิดฉากนี้ด้วยเรียวซังยกถุงมือให้ฮารุจจิ
((ก่อนแข่งรอบชิงฯ ฮารุจเคยขอไว้ แต่เรียวไม่ให้))

อีกด้านหนึ่ง...เร็วๆ นี้กำลังจะมีการแข่งขันระหว่างทีมตัวแทนจากโตเกียวกับทีม ม.ปลายของอเมริกา
มีคนมาติดต่อกับโค้ชคุนิโตโมะ โค้ชของอินาชิโระ ให้ช่วยเป็นโค้ชให้กับทีมตัวแทนจากโตเกียว
โดยจะคัดเลือกตัวแทนทีมละหนึ่งคนจากทุกทีมในโตเกียว รวมทั้งหมด 36 คน และหนึ่งในนั้นก็คือ เมย์

เซย์โดกับยาคุชิได้เข้าร่วมแข่งขันโคชิเอ็งภาคฤดูใบไม้ผลิ ไรจิทำ RBI ได้ สร้างชื่อให้เป็นที่รู้จัก

วันที่ 27 มีนา...เป็นวันที่ห้าของการแข่งขัน เซย์โดพบกับทีม ม.ปลายโฮเมย์
ฟุรุยะลงเป็นสตาร์ทเตอร์ จนถึงอินนิ่งที่เจ็ด เซย์โดนำอยู่ 4 - 1 จึงถูกเปลี่ยนไปเล่นเลฟต์ฟิลด์
ซาวามูระลงเป็นรีรีฟ

มิยูกิบอกกับซาวามูระว่า โคชิเอ็งฤดูใบไม้ผลิคนดูน้อยกว่าการแข่งภาคฤดูร้อนมาก และวันนี้ฟุรุยะก็
สามารถสร้างชื่อให้กับตัวเอง เป็นที่รู้จักไปทั่วประเทศแล้ว ต่อไปก็เป็นตาของซาวามูระว่าจะทำได้หรือเปล่า

ซาวามูระว่า ไม่ว่าคู่แข่งจะเป็นใคร หรือว่าจะเล่นที่ไหน แค่เล่นเบสบอลตามสไตล์ของตัวเองก็พอ

ไม่มีใครสนใจสิ่งที่สามารถได้มาโดยง่าย ทุกอย่างมีคุณค่าเพราะเราไขว้คว้ามาด้วยความยากลำบาก
และไม่ง่ายที่จะทำได้สำเร็จ นั่นจึงเป็น...ความใฝ่ฝัน โคชิเอ็งเป็นอย่างไร ต้องไปยืนให้ได้ด้วยตัวเอง

จบภาคหนึ่ง

++++++++++

เกือบลืม...โอจิไอ ได้เป็นโค้ชของเซย์โด และคาตาโอกะเป็นหัวหน้าโค้ชเหมือนเดิมจ้ะ
ตามอ่านดิบๆๆๆ ได้ที่นี่ คลิ๊ก


อันนี้ลืมจริงๆๆ ว่ายังไม่ได้สปอยล์ตอนที่ 411 ฮา...
คร่าวก็บรรยากาศชื่นมื่นของเซย์โด ปีสามเข้ามาแสดงความยินดีกับโค้ชที่สามารถพาทีมไปโค้ชิเอ็งได้สำเร็จ
ในขณะที่โค้ชโค้งคำนับให้กับปีสาม พร้อมกับกล่าวทั้งน้ำตาว่า ความสำเร็จของทีมในวันนี้เป็น
ส่วนหนึ่งเป็นเพราะบรรดาปีสามที่คอยให้การสนับสนุนอยู่...

ส่วนคุราโมจิกับโซโนะ ก็พามิยูกิไปโรงพยาบาล ขณะกำลังรอแท็กซี่อยู่นั้นมิยูกิก็บอกกับทั้งคู่ว่า
ตัวเองไม่เหมาะกับตำแหน่งกัปตัน ดังนั้นเขาจะยกตำแหน่งนี้ให้คุราฯ กับโซโนะ ได้ลิ้มรสความรู้สึกบ้าง

ในส่วนของคนที่มาดู บรรดาว่าที่น้องใหม่ทั้งหลายต่างก็พูดถึงความสุดยอดของฟุรุยะ และต่างก็คิดว่า
ซาวามูระก็สุดยอดด้วยเช่นกัน เพียงแต่โวกเวกโวยวายมากไปหน่อย...ฮา

ในขณะที่เมย์ ก็รู้สึกไฟลุก เพราะได้เห็นคู่แข่งพัฒนาฝีมือขึ้นมา และดีใจกับมิยูกิอยู่ลึกๆ ที่สามารถไป
แข่งโคชิเอ็งได้สำเร็จ

++++++++++

อันนี้คิดว่าน่าจะจบแล้วนะ...อ๋อ เผื่อยังมีคนสงสัย ระบบการแข่งขัน

การแข่งเบสบอลระดับประเทศ ระดับ ม.ปลาย จะมีอยู่สองช่วงคือ ภาคฤดูร้อน กับภาคฤดูใบไม้ผลิ
แข่งกันที่สนามโคชิเอ็ง ดังนั้นคนทั่วไปจะเรียกการแข่งระดับประเทศว่า การแข่งโคชิเอ็ง

ซึ่งการแข่งโคชิเอ็งทั้งสองช่วงจะมีความแตกต่างกันอยู่ที่ ทีมที่เข้าร่วมการแข่งกัน

โดยภาคฤดูร้อนนั้น ทีมที่เข้าร่วมการแข่งขัน จะเป็นตัวแทนของจังหวัดต่างๆ ทั่วประเทศ
หรือพูดง่ายๆ ว่าแชมป์นั่นเอง อย่างโตเกียวมี 2 ทีมที่ได้เป็นตัวแทน คือ แชมป์ของโตเกียวตะวันตก
(อินาชิโระ) และแชมป์ของโตเกียวตะวันออก (เทย์โต)

ดังนั้นการแข่งขันโคชิเอ็งภาคฤดูร้อน จึงเป็นรายการใหญ่ และคนให้ความสนใจมากกว่าเพราะเป็น
รายการแชมป์ชนแชมป์

ส่วนการแข่งโคชิเอ็งภาคฤดูใบไม้ผลินั้น นอกจากแชมป์ของแต่ละเขตแล้ว (โตเกียว ไม่แยกตะวันตกกับตะวันออก...ตัวแทนคือ เซย์โด ที่ได้แชมป์ในฤดูใบไม้ร่วง) ยังมีทีมที่ได้รับการคัดเลือกให้เข้าแข่งขันด้วย
ซึ่งจะมีวิธีการคัดเลือกหลากหลาย (((ซึ่งเราไม่ต้องไปใส่ใจในข้อนี้)))

อย่าง ยาคูชิ ที่ได้รับการคัดเลือกเข้าไปเล่นนั้น สาเหตุหนึ่งก็คือ เป็นทีมน้องใหม่ไฟแรง ที่สร้างผลงาน
ในรอบปีที่ผ่านมาได้อย่างยอดเยี่ยม เรียกว่าเป็นทีมดาวรุ่งพุ่งแรง

คร่าวๆๆ ก็ประมาณนี้นะ...อืม หวังว่าคงไม่ตกหล่นประเด็นไหนไปอีกแล้วนะ

++++++++

คราวนี้จบจริงๆๆ เอิ๊กส์...มังงะเรียกนี้ พักเบรกไปจนถึงฤดูใบไม้ผลิ หรือก็คือ พักเบรกประมาณสามเดือน
ก่อนจะกลับมาขึ้นภาคสอง...หุหุ

แต่ระหว่างนี้ ((คิดว่าประมาณเดือนหน้า)) จะมีตอนพิเศษออกมาอีกสองตอน...ก็ต้องลุ้นกันต่อไป

วันนี้ที่รอคอย

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
ในที่สุดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
การแข่งขันภาคฤดูใบไม้ร่วงก็ปิดฉากลง ด้วยชัยชนะของ เซย์โด
เย้...เย้ ชนะแล้ว ได้ไปโคชิเอ็งแล้ว

ท้ายเกมอินนิ่งสุดท้าย ฟุรุยะลงเป็นโคลสเซอร์ ปิดเกมบุกของยาคูชิได้อย่างไม่มีปัญหา
ทำเอาท์ไม้ หนึ่ง สอง สาม ตามลำดับ...ไม่ปล่อยให้ไม้สี่ ไรจิ มีโอกาสขึ้นมาตี
การแข่งขันปิดฉากลงด้วยความชื่นมื่นของเซย์โด และอาการโซแซดของยาคูชิ

ระหว่างที่ทั้งสองทีมเข้าแถวทำความเคารพกันตามธรรมเนียมนั้น
ซานาดะกับกัปตันทีมของยาคูชิ เพิ่งสังเกตเห็นว่า มิยูกิบาดเจ็บ
ทำให้ซานาดะถึงกับอึ้งไปไม่น้อยที่มิยูกิลงเล่นทั้งๆ ที่บาดเจ็บอยู่ และฝ่ายตนเองไม่มีใครรู้เลย

++++++++++++++++++++++++

สปอยด์ตอนล่าสุด (410) ก็คร่าวๆ ประมาณนี้เน้อออออ
แถมมีตัวละครใหม่โผล่เข้ามาแจมด้วยแว่บๆ (เป็นคู่ต่อสู้ที่อาจจะเจอในศึกต่อไป)

แข่งมาตั้งนาน ในที่สุดก็ชนะสักที เสียดายรุ่นพี่ปีสามมั๊ก มากกกกก ที่ไม่ได้ไปโคชิเอ็ง....

So Saddddd

ตอนล่าสุด 408 หลังจากอ่านจบ...ความรู้สึกตามหัวข้อเลยค่ะ So Sadddddd อย่างแรง
รู้สึกผิดหวังกับโค้ชคาตาโอกะ (เล็กน้อย) หวังว่าแข่งจบแล้วจะมีเหตุผลดีๆๆ บอกกันนะ
((แอบแช่งในใจให้เซย์โด แพ้อีกต่างหาก....เอิ๊กส์))

เรื่องของเรื่องก็มีอยู่ว่า ตอนล่าสุดนี้...หลังจากเจ้าทึ่มขอโค้ชลงเล่นต่อ แต่โค้ชแกบอกว่า...
ซาวามูระขว้างได้ดี ทำให้ยันเกมบุกไว้ได้เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เราพลิกเกมกลับมานำได้สำเร็จ
แต่...อินนิ่งสุดท้ายเป็นตาของฟุรุยะ ซึ่งเป็นเอชของทีม (กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด พูดงี้ได้ไงงงงง)

ซาวามูระจิตตก เสียใจไปนิดหนึ่ง...เห็นภาพแล้วเศร้าแทน แต่สุดท้ายก็กลับมาแหกปากตะโกนเชียร์
ได้เหมือนเดิม ซึ่งทำให้พี่เกรียนถึงกับยอมรับในความสุดยอดของตาทึ่ม

มิยูกิ : "ถูกเปลี่ยนออกอย่างนั้น คงจะเจ็บปวดไม่น้อย แต่ก็ยัง....((ส่งเสียงเชียร์)) สุดยอดไปเลยใช่ไหมล่ะ เจ้านั่นน่ะ"
ฟุรุยะ : *พยักหน้า*

ก่อนจะเริ่มแข่ง ฟุรุยะถามมิยูกิว่า ไหวไหม...มิยูกิบอกว่า สบายมาก ถ้าไม่ไหว โค้ชคงไม่ปล่อยให้มาลงเล่น ฟุรุยะจึงพูดต่อว่า...ดีแล้ว เพราะเขาจะได้ขว้างได้เต็มที่ ไม่ต้องออมมือ

มิยูกิได้ยินแล้วรู้สึกชอบใจ และรู้สึกว่าทั้งฟุรุยะกับซาวามูระต่างก็เป็นคงที่น่าสนใจทั้งคู่
ทำให้เขาไม่สามารถปล่อยตำแหน่งแคทเชอร์ให้ใครได้ ถึงแม้ว่าโค้ชจะไม่ให้เขาลงเล่น
แต่เขาก็จะลงแข่งต่อให้ได้ พร้อมกันนั้นก็รู้สึกขอโทษโอโนะในใจ ที่เขาไม่ใช่ซาวามูระที่จะสามารถ
เชียร์คู่แข่งได้ และเห็นแก่ตัวไม่เหมาะกับตำแหน่งกัปตันทีม

ขณะที่คิดไปมิยูกิก็หัวเราะไป สร้างความประหลาดให้กับทีมคู่แข่ง และบรรดากองเชียร์ที่เห็น
แคทเชอร์ของเซย์โดหัวเราะ...

มิยูกิ (คิด) : ...เจิดจรัสให้มากกว่านี้ ส่องประกายอีกครั้ง สร้างความประหลาดให้อีก
แล้วไปลุยที่ๆ รอเราอยู่ หลังจากจบเกมนี้กัน!

ยิ้มซะขนาดนี้ เป็นใครก็ต้องอึ้ง

++++++++++

ตอนหน้า(หวังว่า) คงจบแล้วนะ...

อันนี้ความเห็นส่วนตัวล้วนๆ กรี๊ดดดดดดดด เปลี่ยนเจ้าทึ่มออกทำไม
ไม่ได้เกลียดฟุรุยะนะ แต่ว่า ถ้าเกิดชนะขึ้นมานี่ ฟุรุยะได้หน้าไปเต็มๆ เลย
((แค่ได้ลงอินนิ่งสุดท้ายนี้ คนดูก็พร้อมใจกันลืมซาวะกันหมดแล้ว...เอิ๊กส์))

เมื่อก่อนไม่ค่อยชอบโค้ชโอจิไจ แต่ตอนนี้เห็นด้วยกับแก ตอนที่เห็นว่าโค้ชคาตาโอกะเปลี่ยนตัว
ซาวะออกแล้วให้ฟุรุยะลงไปเล่นว่า...โค้ชคาตาตัดทางรอดของตัวเองแล้ว....
((คือรู้ๆ กันอยู่ว่า ฟุรุยะลงได้แค่อินนิ่งเดียวเท่านั้น ถ้าเกิดยาคุตีเสมอขึ้นมาได้ มีอินนิ่งพิเศษต่อนี่
หายนะมาเยือน...ฮา))

ขึ้นนำแล้ว

หลังจากลุ้นระทึกอยู่นานในที่สุด ตอนนี้ (ตอนที่ 406 - 407) เซย์โดก็เป็นฝ่ายพลิกกลับมานำได้สำเร็จ
จากการทำฮิตของโซโนะ ที่ดวลกับซานาดะอยู่นานจนถึงลูกที่เจ็ด ที่โซโนะสามารถตตึบอลลอยข้ามหัว
ชอร์ตสต็อปของยาคูชิไปได้ ทำให้ฮารุจจิที่อยู่เบสสามวิ่งกลับจุดโฮม ทำคะแนนตีเสมอได้

ในขณะที่เบสโค้ช (ผู้เล่นที่อยู่ข้างเส้นที่คอยส่งสัญญาณบอกผู้เล่นฝ่ายบุก) เห็นว่าเอาท์ฟิลเดอร์
ของยาคูชิเสียจังหวะ จึงส่งสัญญาณให้มิยูกิ (ที่อยู่เบสสอง) วิ่งกลับจุดโฮม

เอาท์ฟิลเดอร์ของยาคูชิส่งบอลให้เซกันเบสแมน ก่อนส่งต่อให้แคทเชอร์ที่เฝ้าจุดโฮม แต่ไม่ทัน
มิยูกิพุ่งตัวสไลด์ (ท่าซุปเปอร์แมน...ฮ่าาาา) แตะจุดโฮมได้ก่อน เซย์โดจึงเป็นฝ่ายขึ้นนำ
ในต้นเกมของอินนิ่งที่เก้า ซึ่งเป็นอินนิ่งสุดท้าย

เพราะอาการบาดเจ็บเป็นทุนเดิม และวิ่งตะลุย พุ่งสไลด์ ทำให้มิยูกิหมดแรง ไม่สามารถลุกขึ้นได้
สร้างความกังวลให้กับเพื่อนร่วมทีมที่รู้อาการไม่น้อย แต่เจ้าตัวก็พยายามฝืนใช้แรงเฮือกสุดท้าย
ลุกขึ้นยืนและเดินกลับไปม้านั่งสำรองได้สำเร็จ (เป็นกัปตันต้องอดทน)

ไม้หกต่อจากโซโนะคือ ชิราสุ ตีบอลได้แต่ฟิลเดอร์ของยาคูชิรับได้ เอาท์ไปตามระเบียบ และเมื่อครบ
สามเอาท์ ก็เปลี่ยนฝั่ง ยาคูชิเป็นฝ่ายบุกและเซย์โดเป็นฝ่ายรับ

ถ้าเซย์โดทำสามเอาท์ โดยไม่ปล่อยให้ยาคูชิทำคะแนนได้ เซย์โดก็จะคว้าชัยในการแข่งครั้งนี้
ทำให้บรรดารุ่นพี่ปีสามที่มาเชียร์ รู้สึกเครียดไม่น้อย เพราะการแข่งรอบชิงฯ กับอินาชิโระ ในฤดูร้อน
ที่ผ่านมายังติดอยู่ในความทรงจำ

เมื่อเซย์โดเปลี่ยนเป็นฝ่ายเล่นเกมรับ ในท้ายเกมของอินนิ่งเก้า ซึ่งเป็นอินนิ่งสุดท้าย
และเป็น 3 เอาท์ที่จะชี้ชะตาว่าจะไปโคชิเอ็งได้หรือไม่ ซาวะมูระก็บอกกับโค้ชด้วยความมั่นใจว่า
ตัวเขาพร้อมที่จะลงเล่นในอินนิ่งสุดท้าย ขอโค้ชให้เขาได้ลงเล่นต่อ

+++++++++
จบตอนที่ 407

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด ในที่สุดก็ขึ้นนำแล้ว มีสปอยด์ออกมาก่อน ดิบๆๆ สองที่ ข้อมูลตรงกันบ้าง
ต่างกันบ้าง...อาจทำให้สับสนเล็กน้อย แต่ดิบๆๆ ออกมาก็สรุปได้ตามข้างบนนะจ้ะ

ป,ล. วันที่ 17 พฤศจิกายน วันเกิดมิยูกิเขาล่ะ...หุหุหุ

ประกาศ อีกสักรอบ!

สวัสดีค่ะ

ห่างหายไปนานมากกกกกกกกกกกกกกกกกก ไม่ได้ลืมนะคะ เพียงแต่ว่างสัญญาณเน็ตไม่ดี
ช้ายิ่งกว่าเต่าคลาน คลิปจากยูทูปแค่หกนาที โหลดดูประมาณครึ่งวัน
เผลอๆ สัญญาณหายไปพร้อมกับเกลียวคลื่นซะอีก...

หลังจากที่ประกาศไปว่าจะกลับไทย แต่มีเหตุทำให้ได้อยู่แค่สองอาทิตย์ ก่อนจะมาติดเกาะอยู่ที่มัลดีฟ
ซึ่งสัญญาณเน็ตที่นี่ ช้าประดุจเต่า ปวนแปรยิ่งกว่าคลื่นทะเล เคยพยายามอัพหลายครั้งแล้วแต่ไม่สำเร็จ
รูปภาพต่างๆ อัพไม่ขึ้น ส่วนข้อความต้องรอตอนตีสาม (ที่เค้าว่า...เป็นช่วงที่เน็ตเร็วสุด ฮา)

สำหรับใครที่อยากจะมาเที่ยวมัลดีฟ ขอบอกว่ามาได้ง่ายมาก เพราะเป็นประเทศที่คนไทยเข้าประเทศได้
โดยไม่ต้องใช้วีซ่า อยู่ได้ 10 หรือ 14 วัน นี่แหละ ((จำไม่ได้...เอิ๊กส์)) แต่ต้องทำใจนิดหนึ่งว่า
ที่นี่ของแพงเป็นเท่าตัว เพราะของทุกอย่างนำเข้าจากต่างประเทศ แถมตอนนี้ภาษียังขึ้นอีก

ถ้าจำไม่ผิดภาษีมูลค่าเพิ่ม (หรือเปล่า) บ้านเรา 7% (ที่บวกเข้าไปในราคาสินค้า+บริการ)
แต่ที่นี่จากเดิม 8% ขึ้นเป็น 12% นับจากวันที่ 1 พฤศจิกายน 2014 เป็นต้นไป

เอาล่ะนอกเรื่องไปนาน กลับมาพูดถึงเกมการแข่งขันระหว่างเซย์โดกับยาคูชิกันต่อดีกว่า
ตอนนี้ถึงตอนที่ 405 แล้ว (วันที่ 2 พ.ย.) เนื้อหาดำเนินมาถึงอินนิ่งที่ 9 ซึ่งเป็นอินนิ่งสุดท้าย
ยาคูชิยังเป็นฝ่ายนำอยู่หนึ่งคะแนน

สรุปคร่าวๆ หลังจากยาคูชิขึ้นนำไปแล้วเมื่อคราวก่อน ก็ไม่สามารถทำคะแนนเพิ่มได้อีก
ซาวามูระสามารถทำสไตรค์เอาท์ได้ทั้งไรจิกับซานาดะ และไม่ปล่อยให้อีกฝ่ายทำคะแนนได้
พอๆ กับที่ไลน์อัพของเซย์โดไม่สามารถทำคะแนนจากซานาดะได้ ถึงแม้คาเนะมารุ ที่ถูกเปลี่ยนลงมา
จะทำฮิตวิ่งขึ้นเบสได้สำเร็จ แต่ผู้เล่นฟิลเดอร์ของยาคูชิก็เล่นป้องกันได้ยอดเยี่ยม ทำให้เซย์โด
ทำคะแนนตีตื้นขึ้นมาไม่ได้

เกมจึงมาถึงอินนิ่งสุดท้าย เซย์โดเป็นฝ่ายบุกก่อน เริ่มจากไม้แรกคุราโมจิ ต่อมาก็ไม้สองโทโจ
เอาท์ทั้งคู่ ทำให้สถานการณ์ตอนนี้ ยาคูชินำ เอาท์ 2 ถ้าทำเอาท์ได้อีกหนึ่ง จบเกมทันที
แต่ไม้สามฮารุจจิ ไม่ทำให้กองเชียร์ผิดหวัง ทำฮิตและวิ่งขึ้นเบสได้อย่างสำเร็จ

ทำให้ต้องมาลุ้นที่ไม้ต่อมาก็คือ ไม้สี่มิยูกิ ที่ทุกคนในทีม (ยกเว้นเจ้าทึ่ม) รู้ว่าบาดเจ็บ เพื่อนร่วมทีมต่าง
ก็ส่งใจเชียร์ (ลุ้นด้วยความระทึกขวัญ) บอลแรกพี่เกรียนหวดพลาด แต่ฮารุจจิขโมยเบสได้สำเร็จ
ซานาดะเริ่มออกอาการเกร็ง ขว้างบอลเสียติดต่อกัน โค้ชไรโชจึงตะโกนบอกขอเวลานอก พร้อมส่ง
แมสเสสเจอร์ไปส่งข้อความให้ผู้เล่นกลางสนาม

ซานาดะกลับมาขว้างได้ดีขึ้น แต่มิยูกิตีฟาวล์ จนถึงลูกที่เจ็ด ก็ทำฮิต วิ่งขึ้นเบสหนึ่งได้
ส่วนฮารุจจิก็วิ่งขึ้นเบสสามได้เช่นกัน ไม้ต่อมาของเซย์โด คือ โซโนะ ที่มีความมุ่งมั่นอย่างแรงกล้า
ที่จะทำฮิตให้ได้ ถูกต้อนให้จนมุมถึง 2 สไตรค์แล้ว แต่มิยูกิขโมยเบสได้สำเร็จ

ทำให้สถานการณ์ตอนนี้มีรันเนอร์บนเบสสองกับสาม 2 เอาท์ และการนับอยู่ที่ 2 สไตรค์

ถ้าสไตรค์อีกครั้งเกมจบ แต่ทำฮิต หรือเล่นสควิซให้รันเนอร์บนเบสสามวิ่งกลับจุดโฮมได้
ก็จะตีเสมอได้สำเร็จ ถ้ายันเกมบุกของยาคูชิไว้ได้ก็จะต่อกันที่อินนิ่งพิเศษ...ต้องลุ้นกันต่อไป

ตอนแรกคิดว่ารอแข่งจบแล้วจะสปอยล์ทีเดียว แต่เอาแน่เอานอนกับสัญญาณเน็ตไม่ได้
พอดีวันนี้สัญญาณดี (มั้ง) ก็เลยต้องอัพเดทกันหน่อย....

หมากรุก

อาทิตย์นี้ (10 สิงหา) ไม่มีตอนใหม่ออกนะคะ แต่ก็มีประเด็นร้อนที่ถูกหยิบยกมากล่าวในตอนนี้ก็คือ
เรื่องของ...หมากรุก ค่อ สืบเนื่องจากวันนี้ อะนิเมะเป็นตอนที่ 43 ซึ่งภาพปิดท้ายตอนจบเป็นรูปนี้

เซย์โดเขาเลือกกัปตันกันที่หน้าตาใช่ไหม....เอิ๊กส์

ก็อยากที่เราๆ รู้กันอยู่ว่า เท็ตสึยะสนใจการเล่นหมากรุกมากกกกกกกกกกก แต่ฝีมือยัง เอ่อ...ยังอ่อนหัดอยู่มาก
จึงเล่นแพ้มิยูกิตลอด แล้วทีนี้พี่เกรียนก็เซ็ง เมื่อรู้ว่าซาวามูระเล่นเป็น ก็จัดการโยนเจ้าทึ่มให้ไปเล่นแทน
และเราก็ได้เห็นรุ่นพี่เท็ตสึ อุทาน...โอ๊ะ เดินดีนี่ (((ก๊ากกกกกกก)))

จากตอนนั้นก็คงเกิดคำถามขึ้นในใจหลายคนว่า เจ้าซาวามูระเก่งจริงหรือว่ารุ่นพี่เท็ตสึเล่นห่วยมากกันแน่
เมื่ออะนิเมะวันนี้ มีภาพนี้ปิดท้าย ก็มีคนไปทวิตถามอาจารย์เทราจิม่าว่า

คำถาม : ระหว่างมิยูกิกับซาวามูระ ใครเล่นหมากรุกเก่งกว่ากัน
คำตอบ: ซาวามูระ

จากทวิตเตอร์ของอาจารย์เทราจิม่า ย้ำคำตอบชัดๆๆ กันอีกครั้งว่า ซาวามูระเล่นหมากรุกเก่งกว่ามิยูกิ

ทำเอาเรื่องนี้กลายเป็นประเด็นร้อนในหมู่แฟนคลับขึ้นมา...เป็นไปได้ยังไง เจ้าทึ่มเนี่ยนะ อ๊ากกกกกก
อยากจะร้องไห้ อย่างน้อยเจ้าทึ่มก็รู้จักใช้สมองกับเขาบ้าง ฮ่าๆๆๆๆๆ

สปอยล์ขั้นรุนแรง10

และแล้วในที่สุดก็มาถึงวันแข่งขันรอบชิงชนะเลิศ ซึ่งในนัดนี้เป็นการรวมตัวกันของผู้เล่นคนสำคัญ
ทั่วโตเกียวมารวมตัวกันดูการแข่งครั้งนี้ โดยเฉพาะทีมอินาชิโระที่ยกโขยงมาดูกันเกือบทั้งทีม
รวมถึงว่าที่น้องใหม่ที่ต่างพร้อมใจกันมา และที่ขาดไม่ได้ก็คุณปู่สุดซ่ากะคุณป๋าขาร็อคของเจ้าทึ่มด้วย

จัดเด็กใหม่มาอยู่เฟรมเดียวกันอย่างนี้ แสดงว่า...จะไปเข้าที่เดียวกันใช่ไหม

 ส่วนสถานการณ์ก่อนแข่งของเซย์โด แพทย์ให้ฟุรุยะลงแข่งได้แค่อินนิ่งเดียวเท่านั้น แม้จะไม่พอใจแต่เจ้าตัว
ก็ยอมรับคำวินิจฉัยแต่โดยดี ในขณะที่เจ้าทึ่มก็ดี้ด้าไปลากมิยูกิมาฝึกขว้างบอลด้วยกันแต่เช้า

ยกโขยงมาดูไม่พอ อดีตสองกัปตันยังยืนมุ้งมิ้งกันอีก

 ส่วนฝั่งผู้เล่น หลังจากวอร์มอัพเสร็จ อาศัยจังหวะเผลอมิยูกิก็ปลีกวิเวกออกมา แต่ถูกคุราโมจิตามมาจิก

และแล้ว นัดชิงฯ ภาคฤดูใบไม้ร่วง ก็เปิดฉากขึ้น

ณ จุดนี้บอกตรงว่าไม่ได้สนใจอะไร นอกจาก....

กรี๊ดดดดดดด...ความหล่อกินกันไม่ลง

เซย์โดเป็นฝ่ายบุกก่อน ซึ่งในเกมรับของยาคูชินั้น พิทเชอร์คนแรกที่ลงมาก็คือ มิชิมะ พิทเชอร์ปีหนึ่งเพื่อนซี้คนแรกของไรจิ ((ปกติเล่นตำแหน่ง เฟิร์สเบสแมน)) ในขณะที่ซานาดะ
เอชของทีมลงเล่นตำแหน่งเฟิร์สเบสแมน ((ต้องเข้าใจว่าสกิลตีบอลของพี่ท่านก็เข้าขั้นเทพ))

ในการแข่งครั้งนี้ทางฝั่งเซย์โดคนที่โชว์ฟอร์มเทพทั้งในเกมรุกและรับก็คือ คุราโมจิ ที่ทุ่มเทเกินร้อย
รวมถึงชิราสุที่เล่นเกมรับได้เทพมาก รวมถึงสกิลตีบอลที่ไว้ใจได้เสมอ ส่วนโซโนะก็เริ่มมั่นใจในทักษะ
การตีบอลของตัวเองมากขึ้น ยิ่งเมื่อรู้ว่ามิยูกิได้รับบาดเจ็บก็ยิ่งมุ่งมั่นมากขึ้น

ส่วนทางยาคูชิก็ต้องยกให้กับเจ้าหนูไรจิ ที่เรียกเสียงเชียร์ได้กระหึ่มเมื่อขึ้นไปยืนในแบทเตอร์บ็อกซ์
ถามยังตีโฮมรันได้จากคาวากามิอีกด้วย นอกจากนี้ยังสร้างเซอร์ไพสคนดูด้วยการเปลี่ยนไปเป็นพิทเชอร์
แทนมิชิมะหลังจากที่เซย์โดทำคะแนนขึ้นนำไปแล้วสองรัน

แบทเตอร์ของเซย์โดคนแรกที่ต้องมาเผชิญหน้าก็จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจาก มิยูกิ...แต่พี่เกรียน
แกกำลังบาดเจ็บอยู่ก็เลยตีไม่ออก ซึ่งก็มีหลายๆ คนเริ่มสงสัยกันแล้ว โดยเฉพาะเมย์จังจากอินาชิโระ
ที่ถูกอิตสึกิ แคทเชอร์คนใหม่ของทีมลากมาดูจนได้

ในอินนิ่งที่สี่คาวากามิที่สูญเสียการควบคุมบอล เนื่องจากนิ้วชาเพราะขึ้นตีบอลที่ไรจิขว้าง ยิ่งไรจิตี
โฮมรันได้อีก ทำให้ยาคูชิไล่ตามมาตีเสมอที่ 2 - 2 ตอนนี้ยาคูชิเอาท์ไปแล้ว 2 แต่หลังจากเสียโฮมรันไปแล้ว
คาวากามิยังปล่อยวอล์กอีก รันเนอร์บนเบสหนึ่งกับสาม จึงถูกเปลี่ยนตัวออก ซาวามูระลงไปแทน

การที่เห็นซาวามูระลงมาแทนคาวากามินั้น สร้างความไม่พอใจให้กับโค้ชไรโชเป็นอย่างมาก เพราะคิดว่า
กำลังโดนเซย์โดดูถูก เพราะในสายตาของเขาแล้วมีแต่ฟุรุยะเท่านั้นที่สร้างปัญหาให้กับไลน์อัพของยาคูชิ
ในขณะที่ซาวามูระทำอะไรทีมตนไม่ได้เลย ((จากการแข่งซ้อมในหน้าร้อนที่ผ่านมา))
แบทเตอร์คนแรกของยาคูชิที่เผชิญหน้ากับซาวามูระ ก็คืออาคิบะ ปีหนึ่งเพื่อนซี้อีกคนของไรจิ ซึ่งบอลแรกที่
ซาวามูระขว้างนั้นเป็นลูกวงใน ทำสไตรค์ได้ ทำให้อาคิบะรู้ว่าซาวามูระไม่เหมือนตอนที่ในการซ้อมแข่งคราวก่อน
ยิ่งลูกต่อมาเป็นบอลวงนอก ก็ยิ่งรู้สึกว่าซาวามูระเป็นตัวอันตรายมากขึ้น แต่ลูกที่สามเขาสามารถตีไปทางเบสสามได้
แต่ฮิกาสะรับพลาด ทำให้รันเนอร์ที่อยู่เบสสามวิ่งกลับจุดโฮมได้ ยาคูชิขึ้นนำไปหนึ่งคะแนน
ถึงจะปล่อยให้อีกฝ่ายทำคะแนนได้ แต่ซาวามูระก็ยังซ่าได้เหมือนเดิมและทำสไตรค์เอาท์ไม้ต่อได้

เมื่อขึ้นอินนิ่งใหม่เซย์โดเป็นฝ่ายบุก คุราโมจิขึ้นเบสได้สำเร็จ ในขณะที่มิยูกิยังตีบอลไม่ได้ ทำให้โซโนะที่ขึ้นตีต่อ
รู้สึกถึงความผิดปกติ และเริ่มคิดว่ามิยูกิอาจจะได้รับบาดเจ็บจากการแข่งเมื่อวาน เขาจึงรู้สึกแย่ที่ตัวเองเป็น
รองกัปตันแท้ๆ แต่ไม่สามารถทำอะไรได้เลย ด้วยความมุ่งมั่นอันแรงกล้า ส่งผลให้ไรจิรู้สึกถึงแรงกดดันที่เพิ่มขึ้น และออกอาการหวั่นไหว และโซโนะก็ไม่ทำให้ผิดเมื่อตีได้ ส่งผลให้คุราโมจิวิ่งกลับจุดโฮมทำ
คะแนนตีเสมอได้สำเร็จ

จากการเล่นผิดฟอร์มของมิยูกินี้ ทำให้เพื่อนร่วมทีมคนอื่นเริ่มรู้ว่าเขาได้รับบาดเจ็บ รวมถึงรุ่นพี่ปีสามที่ดูอยู่ด้วย
และด้วยแรงกดดันจากแบทเตอร์ของเซย์โด ทำให้ไรจิไม่สามารถขว้างบอลได้เหมือนเดิม ปล่อยเบสโหลดอีกครั้ง
โค้ชไรโชจึงเปลี่ยนให้ซานาดะมาเป็นพิทเชอร์ ให้ไรจิไปเล่นเติร์ธเบสแมนเหมือนเดิม และมิชิมะที่เล่น
ตำแหน่งเติร์ธก็ไปเป็นเฟิร์สเบสแมนแทน และซานาดะก็ไม่ทำให้ผิดหวัง เมื่อสามารถหยุดเกมบุกของเซย์โดได้
ด้วยการขว้างบอลแค่ครั้งเดียว สร้างความประทับใจให้กับสองพ่อลูกโทโดโรกิเป็นอย่างมาก

ก่อนจะออกไปเล่นเกมรับ โซโนะพยายามจะรั้งมิยูกิเอาไว้ แม้จะไม่ได้พูดออกมาตรงๆ ถึงเรื่องอาการบาดเจ็บ
โค้ชคาตาโอกะที่เงียบมาตลอดจึงบอกว่า คนที่ลงสนามไปคือตัวแทนของทุกคน ทั้งที่อยู่ที่ม้านั่งสำรองและที่เชียร์อยู่
บนอัฒจรรย์ และเมื่อได้เป็นตัวแทนลงเล่นแล้วก็อย่าลังเล ให้ทุ่มเททุกอย่างลงไปเพื่อทีม
ทำให้มิยูกิเริ่มตระหนักถึงเรื่องที่ตัวเองกลัวมากที่สุดก็คือ การสร้างปัญหาให้ทีม เขาจึงบอกให้โอโนะเตรียมตัว
เพราะถ้าเขาเล่นพลาดเมื่อไร ถูกเปลี่ยนตัวแน่นอน สร้างความหวั่นไหวให้กับคนอื่นไม่น้อย มีเพียงซาวามูระเท่านั้น
ที่ไม่รู้เรื่อง และพยายามช่วยพูดให้กับมิยูกิเต็มที่

มิยูกิได้ลงเล่นต่อซึ่งในอินนิ่งนี้พวกเขาต้องเผชิญหน้ากับคลีนอัพของยาคูชิ เริ่มจากมิชิมะไม้สาม ไรจิไม้สี่
ตามมาด้วยซานาดะไม้ห้า ซึ่งถือว่าล้วนแต่อันตรายทั้งนั้น แต่ซาวามูระก็ทำสไตรค์เอาท์มิชิมะไปได้สำเร็จ
ทำให้ไรจิที่ดูอยู่รู้สึกตื่นเต้น ในขณะที่มากิ พิทเชอร์ของเซ็นเซ็น กับชุนชิน พิทเชอร์ของอาคิกาว่าที่มาดูด้วย
ออกอาการประหลาดใจ ผิดกับเมย์ที่ออกอาการโมโห ที่เห็นซาวามูระสามารถขว้างเชนจ์อัพได้

เมื่อถึงตาไรจิ มิยูกิขอลูกวงในซึ่งเป็นลูกที่ซาวามูระขว้างไม่ได้ในการแข่งซ้อมตอนหน้า เป็นการทักทาย
บอลแจมใส่ไรจิ ทำให้ลอยโด่งไปตกหน้าเลฟต์ฟิลเดอร์ สร้างความไม่พอใจให้กับสองพ่อลูกโทโดโรกิเป็นอย่างมาก
เมื่อซานาดะขึ้นตี ลูกแรกเป็นบอลวงนอกเพราะมิยูกิต้องการจะหยุดไรจิที่ขโมยเบส แต่มิยูกิขว้างบอลพลาด
ทำให้ไรจิขโมยเบสได้สำเร็จ สร้างความตระหนักให้กับผู้เล่นของเซย์โด ที่อาการบาดเจ็บเริ่มส่งผลกระทบต่อการเล่นแล้ว

มิยูกิจึงขอเวลานอกเพื่อให้ซาวามูระผ่อนคลาย ไม่เครียดไปกับสถานการณ์ในตอนนี้ แต่เขาคิดผิดถนัด
เมื่อซาวามูระไม่ได้ตื่นตระหนกไปกับการเล่นพลาดของเขา ((เนื่องจากไม่รู้ว่าพี่แกเจ็บ)) มิหน่ำซ้ำยังบอก
ว่า ไม่ว่ามิยูกิจะเล่นแย่ลงยังไง เขาก็จะขว้างบอลไปที่ถุงมือแคทเชอร์ให้ได้ อีกทั้งยังย้ำไม่ให้มิยูกิแบกรับ
ปัญหาไว้คนเดียวเพียงเพราะเป็นกัปตันทีมอีกด้วย

ลูกต่อมาเป็นคัตเตอร์วงใน แต่ซานาดะตีได้บอลลอยไปตกหน้าเซ็นเตอร์ ทำให้ตอนนี้มีรันเนอร์บนเบสหนึ่งกับสาม และทำให้โค้ชไรโชเริ่มออกอาการบ้าง เมื่อสองแบทเตอร์ที่เก่งที่สุดในทีมโดนบอลแจมใส่
อีกทั้งยังเห็นซาวามูระขว้างคัตเตอร์ได้ จึงบอกให้กัปตันทีมซึ่งขึ้นตีต่อจากซานาดะ หวดให้เต็มที่
หมดเวลาที่จะคิดว่าอีกฝ่ายออมมือด้วยการเก็บฟุรุยะไว้แล้ว

แต่กัปตันทีมรู้สึกกดดันและเริ่มวิตกจึงทำบันท์แทน แม้ลูกแรกจะฟาวล์และโค้ชไรโชไม่พอใจ แต่เขาก็ยัง
ทำบันท์ต่อ เพราะนี่คือสิ่งเดียวที่เขาทำได้เพื่อทีม จึงทำให้ไรจิวิ่งกลับจุดโฮมและยาคูชิทำคะแนนขึ้นนำไปอีกครั้ง

แต่หลังจากนั้นซาวามูระก็ทำเอาท์ไม้ต่อไปได้อย่างสบายๆ ขึ้นอินนิ่งใหม่และไม้แรกของเซย์โดในอินนิ่งนี้
ก็คือซาวามูระ ซึ่งไม่มีใครคาดหวังจากการขึ้นตีของเขาอยู่แล้ว ในขณะที่ซาวามูระขึ้นตี ทางด้านสตาฟโค้ชก็เรียก
แพทย์มาตรวจอาการบาดเจ็บของมิยูกิ ซึ่งแพทย์ให้ความเห็นว่า ไม่น่าจะเกี่ยวกับกระดูกแต่เป็นกล้ามเนื้อ
ถ้าเจ้าตัวไม่พูดก็คงไม่มีใครรู้ ซึ่งยังไม่รู้ว่าอาการสาหัสแค่ไหน ถ้าโชคร้ายหนักสุดก็อาจจะเป็นกล้ามเนื้อฉีกขาด

เมื่อเรย์ได้ยินก็ออกอาการโมโหและถามว่า จำเรื่องที่คริสต้องถูกถอดออกจากทีมตัวจริงไม่ได้ใช่ไหม
แต่มิยูกิย้ำว่าไม่ว่าอย่างไรก็ต้องชนะในการแข่งวันนี้ให้ได้ ส่วนจะได้ลงแข่งต่อหรือไม่ก็ให้โค้ชเป็นคนตัดสินใจ
คุราโมจิ โซโนะ ชิราสุ คาวากามิที่อยู่ด้วยต่างก็ออกตัวสนับสนุนมิยูกิเต็มที่ โค้ชจึงบอกว่าจะขอดูการเล่นของมิยูกิก่อน

กลับมาที่สนามซานาดะ สามารถทำเอาท์ปิดเกมบุกของเซย์โดไปอย่างง่ายดาย พอๆ กับซาวามูระที่ไม่ปล่อย
ให้แบทเตอร์คนไหนวิ่งขึ้นเบสได้อีก ทำให้จบอินนิ่งหกไม่มีฝ่ายไหนทำคะแนนเพิ่มได้ ยาคูชิยังนำอยู่ 4- 3 

++++++
เห้ย...สปอยล์มาจนถึงตอนล่าสุดแล้วนะคะ โล่งงงงงงงงงง เหลืออีกสามอินนิ่งเท่านั้น เราก็จะรู้ผลกันแล้ว
เซย์โด สู้ๆๆๆๆๆๆๆ

สปอยล์ขั้นรุนแรง9

ในที่สุดก็สปอยล์มาจนถึงนัดชิงแล้ว...กระชิกๆๆ ใกล้จะถึงตอนปัจจุบันแล้ว...เย้
ตอนแรกก็กะจะพูดแต่การแข่ง แต่เจอความน่ารักของรุ่นพี่ปีสามเข้าไป กรี๊ดดดดดดด...เป็นอันสลบ
อีกทั้งเซย์โดกับยาคูชิต่างก็เป็นทีมในดวงใจทั้งคู่ ก๊ากกกกก...เกริ่นๆๆ ถึงคืนก่อนแข่งนิดหน่อยก็แล้วกัน

หลังจากจบการแข่งรอบรองฯ และรู้เป็นที่แน่ชัดแล้วว่า ในชิงฯ จะเป็นการพบกันเป็นครั้งที่สาม
ระหว่างเซย์โดกับยาคูชิ ซึ่งในสายตาของคนภายนอกยังไม่มีใครบอกได้ว่าทีมไหนจะเป็นฝ่ายชนะ
เพราะจากสถิติเจอกันสองครั้ง ต่างก็ผลัดกันแพ้หนึ่ง ชนะหนึ่ง

เมื่อกลับมาถึงโรงเรียนซาวามูระก็บอกกับมิยูกิว่าอยากฝึกขว้างลูกทูซีม (2-seam) ซึ่งเป็นไม้ตายใหม่
ของซานาดะที่ใช้สู้กับอิจิไดซัง แต่โดนคุราโมจิกระแหนะกระแหนเข้าให้

แอบปลื้มพี่ซานาดะซะขนาดนี้ ทำไม๊...ทำไม เอาก๊อปสกิลตีบอลมาล่ะ เจ้าทึ่ม

พี่เกรียนเริ่มออกอาการแล้ว

และก็เป็นคุราโมจิเจ้าเก่าที่สังเกตเห็น

ซาวามูระไม่ได้ใส่ใจอาการของมิยูกิมากนัก เพราะหมกหมุ่นอยู่กับการอยากฝึกขว้างบอล ส่วนคุราโมจิ
แม้จะไม่ได้พูดอะไรออกมา แต่จากประสบการณ์ที่ตัวเองรู้อาการบาดเจ็บของเรียวสุเกะก่อนนัดชิงฯ
ในหน้าร้อนที่ผ่านมา แล้วเก็บเงียบไว้คนเดียว ไม่ได้เป็นความคิดที่ดีเท่าไร

มาครั้งนี้เมื่อสงสัยว่ามิยูกิจะได้รับบาดเจ็บจากการแข่งวันนี้จึงเอาเรื่องนี้ไปปรึกษากับชิราสุ เพราะรู้ดีว่า
ถ้าบอกเรื่องนี้กับโซโนะ (ซึ่งเป็นรองกัปตันอีกคน) โซโนะคงเก็บเรื่องนี้ไว้ไม่อยู่ และบอกว่าจากนี้ไป
จะคอยจับตาดูมิยูกิอย่างใกล้ชิด ถ้าเห็นอาการไม่ดีก็ขอให้ชิราสุช่วยตนรั้งมิยูกิเอาไว้ด้วย

โค้ชคาตาโอกะเรียกผู้เล่นทุกคนมารวมตัวกันในโรงฝึกในร่วม เพื่อสรุปแผนการเล่นในวันพรุ่งนี้
โดยให้คาวากามิลงเป็นสตาร์ทเตอร์ ซาวามูระเป็นรีรีฟ ส่วนฟุรุยะนั้นต้องรอคำรับรองแพทย์เสียก่อน

โอจิไอคิดว่า เซย์โดเจอปัญหาใหญ่แน่นอนถ้าฟุรุยะไม่ได้ลงเล่น เพราะในการแข่งซ้อมในหน้าร้อนที่ผ่านมา
มีฟุรุยะคนเดียวเท่านั้นที่เอาแบทเตอร์ไลน์อัพของยาคูชิอยู่

 หลังจากประชุมเสร็จสมาชิกเกือบทุกคน รวมถึงรุ่นพี่ปีสามต่างก็มารวมตัวกันในห้องกินข้าว
เพื่อพูดคุยถึงการแข่งในวันนี้และการแข่งที่จะมีขึ้นในวันพรุ่งนี้

รุ่นพี่มาช่วยวางแผน(ร้าย)กันแบบนี้...รุ่นน้องที่ดีก็ต้องทำตาม

ส่วนทางด้านยาคูชิรุ่นพี่ปีสามก็รวมตัวกันมาหาที่สนามฝึกซ้อม...ทีมนี้เขาอยู่กันแบบเฮฮา

จากนั้นโค้ชไรโซก็ให้ลูกทีมของตน พูดระบายความรู้สึกของตนออกมา และในตอนนี้เองที่ทุกคนได้รู้
เหตุผลในการเลือกกัปตันทีมของโค้ช...ฮา ถึงซานาดะจะเป็นคนไปจับฉลากตอนแบ่งสาย แต่ก็ไม่ใช่
กัปตันทีมนะจ้ะ

เมื่อทุกคนออกมาพูดกันหมดแล้ว ก็ปิดท้ายด้วยเจ้าหนูไรจิ ที่เปิดตัวออกมาครั้งแรก...อย่างกับตัวร้าย
แต่ไหงลงท้ายเป็นเจ้าจ๋อไปได้ก็ไม่รู้ และด้วยขี้อายพอๆ กับฮารุจจิ ทักษะการเข้าสังคมติดลบพอๆ กับฟุรุยะ
พอถึงตาต้องพูดความรู้สึก ก็เลยออกอาการอย่างนี้

เอ่อ...เรื่องนี้ ป้อไม่ได้ฉอนนนครับ

ตัดกลับมาที่เซย์โด ทางด้านสตาฟโค้ชก็มีการหารือกันต่อ โดยที่โค้ชคาตาโอกะได้บอกกับทุกคนว่า
เขาไม่คิดจะให้ฟุรุยะลงเล่นในนัดชิง ซึ่งโอจิไอค่อนข้างจะเห็นด้วย เพราะไม่อยากให้อาการบาดเจ็บของ
ฟุรุยะหนักไปกว่านี้ ก็เพื่อประโยชน์ในการทำทีมของตนในหน้าร้อนที่จะถึง

ในขณะที่คนอื่นเริ่มออกอาการวิตก เพราะไม่แน่ใจว่าพิทเชอร์ที่เหลือจะสามารถต้านการบุกของยาคูชิได้
นานแค่ไหน ไม่ว่าจะเป็นคาวากามิที่ยังขาดความมั่นใจ และซาวามูระที่ไม่สามารถเอาชนะไรจิของยาคูชิได้เลยสักครั้ง

ทางด้านผู้เล่นต่างก็แยกย้ายกันไปฝึกกันต่อในโรงฝึกในร่ม เหลือเพียงบรรดาพิทเชอร์กับแคทเชอร์ของทีม
ที่ยังประชุมเครียดกันอยู่ โดยที่มิยูกิให้ทุกคนจำของมูลของทีมคู่แข่งให้ขึ้นใจ และให้คิดเองว่าจะทำอย่างไร
ถึงจะจัดการกับฝ่ายตรงข้ามได้ หลังจากนั้นก็ไปต่อที่โรงฝึกในร่ม เพื่อลองลูกทูซีมที่ซาวามูระอยากฝึก
ซึ่งมิยูกิให้โอโนะเป็นแคทเชอร์ โดยออกตัวว่าขอดูอยู่ข้างๆ

การมาเจอบรรดารุ่นพี่ที่คุ้นหน้าคุ้นตา ทำให้เจ้าซาวามูระออกอาการดี้ด้าเป็นพิเศษ แถมยังตั้งชื่อใหม่
ให้กับบรรดารุ่นพี่ซะอีก

มัตสึโกะ น่าสงสารที่สุดดดดดด เคยเป็นรูมเมทกันแท้ๆ เจ้าทึ่มกลับจำไม่ได้

 อย่าว่าแต่รุ่นพี่เลย แม้แต่โค้ช...ก็ยังไม่เว้น

การปรากฎตัวของโค้ชไม่ได้ทำให้เจ้าซาวามูระสำนึกสักนิดว่า พรุ่งนี้จะมีแข่งสมควรจะไปพักได้แล้ว
โค้ชก็เลยยอมให้อยู่ซ้อมขว้างบอลต่อ โดยมีโอโนะเป็นแคทเชอร์ ส่วนมิยูกิยืนอยู่ข้างๆ คอยขอบอล
ในขณะที่บรรดารุ่นพี่ต่างวิจารณ์การขว้างบอลของซาวามูระกันอย่างสนุกสนาน ในขณะที่คริสคอย
ช่วยให้คำแนะนำในการรับบอลกับโอโนะ

เมื่อลองขว้างลูกทูซีม ก็ปรากฎว่าวิถีบอลก็ไม่ได้ต่างไปจากมูฟวิ่งบอลของซาวามูระมากนัก เขาจึงถามว่า
จะต้องขว้างบอลแบบไหนถึงจะสามารถทำสไตรค์เอาท์ไรจิได้ โค้ชคาตาโอกะที่คอยดูอยู่จึงนึกถึงเรื่อง
ที่คริสเคยพูดไว้ว่า ลูกพุ่งตรงของซาวามูระเป็นเบรกบอลที่ลอยไปได้ทุกทิศทาง โค้ชจึงบอกให้มิยูกิปิดท้าย
ด้วยการขว้างลูกฟาสต์บอลพุ่งตรง ซึ่งมิยูกิก็เห็นด้วยกับเรื่องนี้ โอโนะจึงบอกให้มิยูกิเป็นคนมารับบอลแทนตน
โดยมีคุราโมจิกับชิราสุคอยจับตามองอยู่

มิยูกิบอกให้ซาวามูระขว้างลูกฟาสต์บอลพุ่งตรงที่บรรจงใส่สปินลงไปในบอล ซึ่งซาวามูระไม่เข้าใจเรื่องดังกล่าว
แต่เมื่อได้ยินคำแนะนำของโค้ชคาตาโอกะก็ทำให้เขานึกถึงตอนอยู่ ม.ต้นและตอนที่เข้าเซย์โดใหม่ๆ
ที่ทั้งเพื่อนร่วมทีมสมัย ม.ต้น ต่างก็บอกว่าบอลของเขารับยาก เพราะไม่รู้ว่าบอลจะลอยมาทางไหน
รวมถึงฟุรุยะที่บ่นว่า เขาขว้างบอลได้ทุเรศมาก จากที่เซ็งๆ อยู่ก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมา

เพราะการได้กลับไปขว้างบอลแบบเดิมของตัวเอง จะทำให้รู้ว่าตัวเขาในตอนนี้พัฒนาฝีมือขึ้นมาได้แค่ไหนแล้ว

ต้องเข้าใจก่อนว่า...ตั้งแต่ต้น เจ้าซาวามูระไม่เคยขว้างลูกพุ่งตรงได้เลย บอลของเจ้านี่เป็นเบรกบอลโดยธรรมชาติ
เพิ่งจะขว้างลูกพุ่งตรงได้ก็ตอนที่รุ่นพี่คริสสอนขว้างโฟร์ซีม...

สรุปแล้วคืนนี้ปิดท้ายการฝึกด้วยลูกฟาสต์บอลพุ่งตรงธรรมด้า ธรรมดา...ที่กลายมาเป็นอาวุธชิ้นใหม่
ของเจ้าทึ่มที่ใช้ต่อกรกับยาคูชิล่ะ

สปอยล์ขั้นรุนแรง8

เมื่อการแข่งภายในจบลง นาเบะกับพวกที่ทำการบันทึกวิดีโอเอาไว้ก็สรุปการเล่นของพิทเชอร์แต่ละคนให้ฟัง
รวมถึงจุดอ่อนที่ต้องแก้ไข หลังจากนั้นแล้วฟุรุยะกับซาวามูระก็แยกตัวออกมาปรึกษากัน เรื่องเทคนิค
การขว้างบอลของตัวเองที่โรงฝึกในร่ม

แลกเปลี่ยนเทคนิคการขว้างลูกกันจริงๆ ทำเอารุ่นพี่ประหลาดใจ

ถึงสองคนนี้จะเป็นคู่แข่งแย่งตำแหน่งเอชกันอยู่ แต่จริงๆ แล้ว ทั้งสองก็ไม่ได้เกลียดกัน แค่ไม่ซี้กันเฉยๆ
แต่การที่เห็นสองคนนี้คุยกันหนุงหนิง ก็ทำให้เกรียนพี่ทนเห็นไม่ได้ ต้องเข้าไปทำลายบรรยากาศมุ้งมิ้ง
ด้วยการบอกว่า ในการแข่งวันพรุ่งนี้โค้ชให้ฟุรุยะลงเป็นสตาร์ทเตอร์ ทำให้ฟุรุยะไฟลุกขึ้นมาและบอกกับ
ซาวามูระว่าในการแข่งนัดที่ผ่านมา เขาได้แน่เฝ้าดูด้วยความอิจฉาที่เห็นซาวามูระได้ลงเล่นทั้งเกม
ตั้งแต่ต้นจนจบ

ในการแข่งขันรอบรองชนะเลิศ คู่แรกเป็นการพบกันระหว่างทีมเซย์โด จากโตเกียวตะวันตก พบกับ
ทีมเซย์โกะ จากโตเกียวตะวันออก ส่วนอีกคู่เป็นการพบกับระหว่างทีมยาคูชิ กับทีมอิจิไดซัง

ก่อนจะลงแข่งผู้เล่นของเซย์โดมารวมตัว ยืนเป็นวงกลม แล้วมิยูกิในฐานะกัปตันทีมก็เป็นคนกล่าวนำ

เมื่อท่านผู้นำว่าอย่างนี้ ผู้ตามที่ดีก็ต้องเฮตามกันไป...

 โค้ชไรโชแห่งยาคูชิบอกให้ลูกทีมตัวเองจับตาดูฟุรุยะให้ดี เพราะฟุรุยะเป็นคนเดียวที่สร้างปัญหาให้กับไลน์อัพ
ของยาคูชิในการแข่งซ้อมในฤดูร้อนที่ผ่านมา (ตอนที่ทำให้รู้กันไปทั่วว่าซาวามูระเป็นยิปส์)

เซย์โกะได้เป็นฝ่ายบุกก่อน แต่ทำอะไรแนวรับของเซย์โดไม่ได้ ในขณะที่เกมบุก
ไลน์อัพของเซย์โดต่างทำหน้าที่ของตัวเองได้ยอดเยี่ยม จึงทำคะแนนขึ้นนำไปก่อน

คนดูต่างก็เห็นพ้องต้องกันว่า ความพ่ายแพ้ในนัดชิงฯ ของศึกหน้าร้อนที่ผ่านมาไม่ได้ทำให้เซย์โดตกต่ำลง
มิหน่ำซ้ำยังพัฒนาทีมใหม่ขึ้นมาได้แข็งแกร่งขึ้น และต่างก็อยากจะเห็นเซย์โดไปเล่นที่โคชิเอ็ง

จากการที่เห็นฟุรุยะกับซาวามูระขว้างเบรกบอลได้ในการแข่งทัวร์นาเมนต์นี้ ทำให้สองนักข่าวขาประจำ
ต่างก็มีความเห็นว่าเซย์โด น่าจะมีทีมฝึกสอนที่น่ากลัวไม่ใช่น้อย

ในขณะที่ผู้อำนวยการกับผู้ช่วยที่นั่งใกล้กับโค้ชโอจิไอ ต่างก็ชมโอจิไอที่สามารถพัฒนาทีมได้ถึงขนาดนี้
และคงเป็นการดีไม่น้อยถ้าเซย์โดได้ต้อนรับหัวหน้าโค้ชคนใหม่ ด้วยการไปโคชิเอ็ง
แต่โอจิไอกลับบอกว่า มีผู้เล่นที่ใช้การได้ในทีมอยู่ไม่กี่คน ถ้าเขาเป็นคนทำทีม เซย์โดคงไม่ได้มาไกลถึงขนาดนี้
เขาไม่คิดมาก่อนว่าทีมเซย์โดจะค่อยๆ พัฒนาฝีมือให้แข็งแกร่งขึ้นระหว่างการแข่ง และถ้าสามารถคว้า
แชมป์ฤดูใบไม้ร่วงมาครองได้สำเร็จ นั่นก็หมายความว่าเซย์โดไม่จำเป็นต้องมีเขา และเขาจะเป็นฝ่ายไปเอง

เมื่อเซย์โดขึ้นนำห่างออกไป ทางเซย์โกะจึงเปลี่ยนตัวพิทเชอร์เป็น โอกาวะ ซึ่งซาวามูระให้ความสนใจเป็นพิเศษ
ทำเอาคาเนมารุอดค่อนขอดไม่ได้ โทโจจึงให้ความเห็นว่า คงเป็นเพราะโอกาวะเป็นพิทเชอร์มือซ้ายและยัง
เป็นเด็กปีหนึ่งเหมือนกัน ซาวามูระจึงสนใจเป็นพิเศษ

การลงเล่นของโอกาวะ ทำให้ไลน์อัพของเซย์โดทำอะไรไม่ได้มากนัก เมื่อจบอินนิ่งหก เซย์โดมีคะแนนนำ 5-2
ในอินนิ่งต่อมาเซย์โกะก็ทำเพิ่มได้อีกหนึ่ง ไล่ตามมาเป็น 5-3 และในตอนนี้อาการบาดเจ็บของฟุรุยะเริ่ม
แสดงออกมาให้คนอื่นสังเกตเห็น

แต่ฟุรุยะไม่ยอมแพ้ง่ายๆ จนกระทั่งใช้ตัวหยุดบอลก่อนจะขว้างไปเบสหนึ่ง ทำเอาท์ได้สำเร็จและเปลี่ยนฝั่งการเล่น
โค้ชจึงเปลี่ยนตัวให้ซาวามูระลงไปเล่นแทน โอจิไอที่ดูอยู่คิดว่าให้คาวากามิลงไปเล่นแทนน่าจะดีกว่า
ส่วนมิยูกิคิดว่าโค้ชคงต้องการความแข็งแกร่งด้านจิตใจของซาวามูระ สู้กับความกดดันและกระแสเกมที่
เปลี่ยนไปเป็นของเซย์โกะ

เพราะได้เห็นการสู้สุดใจของฟุรุยะ ทำให้ซาวามูระไม่อยากแพ้ให้ทั้งทีมคู่แข่งและเพื่อนร่วมทีม
ทำให้เกร็งจึงยังขว้างบอลได้ไม่ดีนัก ทำให้แบทเตอร์ของเซย์โดตีโฮมรับและทำคะแนนตามมาเสมอได้สำเร็จ โค้ชไรโชถึงกับยิ้มร่าเพราะว่า...การแข่งเริ่มจะสนุกขึ้นแล้ว

ในขณะที่ทุกคนกำลังเป็นกังวลซาวามูระว่า จะเสียสูญเนื่องจากเพิ่งเสียลูกโฮมรันไป มิยูกิขอเวลานอกและผู้เล่น
อินฟิลด์มารวมตัวที่เนินขว้างลูก

ไม่รู้ว่าโง่...หรือว่ารนจนสติแตกกันแน่

แม้ซาวามูระจะพยายามเรียกสติกลับมา แต่ว่าถูกตีโฮมรันได้ก็ใช่ว่าจะทำใจลืมได้ง่ายๆ เช่นกัน
ทำให้บอลของเขาถูกตีได้ ลอยไปทางเบสสาม ซึ่งคาเนมารุพลาดรับบอลไม่ได้ ทำให้แบทเตอร์วิ่ง
ขึ้นเบสได้สำเร็จ

เป็นไง ถึงจะโง่แต่ฉันก็เท่ห์ใช่ไหมล่ะ...อะจ๊ากกกส์

เพราะการเล่นพลาดของคาเนะ ทำให้มีรันเนอร์บนเบสหนึ่ง กระแสเกมเป็นของทางเซย์โกะทันที
เพิ่มความกดดันให้กับทางเซย์โดมากขึ้น แต่ซาวามูระพยายามตั้งสติ ไม่หวั่นไหวไปกับกระแสเกมในตอนนี้
โดยการตั้งใจขว้างบอล สนใจแต่กับแบทเตอร์เท่านั้น ทำให้รันเนอร์บนเบสหนึ่งคิดว่าพิทเชอร์ลืมตัวเอง
ไปแล้ว จึงหาจังหวะจะขโมยเบส แต่ว่า...

 

บอกแล้วไงว่า...จะจัดการเอง

การที่ซาวามูระทำพิกออฟด้วยตัวเองนั้น ทำเอาหลายๆ คนอึ้งและทึ่งไปตามๆ กัน และหยุดกระแสเกม

ของเซย์โกะลงในแทบจะทันที ซึ่งเท่ากับว่าตอนนี้ 2 เอาท์และไม่มีรันเนอร์บนเบส ซึ่งไม้ต่อมาซาวามูระ

ก็ทำสไตรค์เอาท์ได้ เปลี่ยนฝั่งการเล่น

จากการเล่นของซาวามูระครั้งนี้ ทำให้ฟุรุยะที่ดูอยู่จึงเข้าใจความหมายที่มิยูกิบอกไว้ระหว่างแข่งว่า...

สิ่งสำคัญไม่ใช่การเลี่ยง ไม่ให้บอลถูกตีได้ แต่เป็นเรื่องที่ว่าจะขว้างต่ออย่างไรหลังบอลถูกตีได้ต่างหาก

ซาวามูระได้เล่นต่อจนถึงอินนิ่งเก้า เซย์โกะเป็นฝ่ายบุก คะแนนยังเสมอกันอยู่ ในสถานการณ์ 2 เอาท์
เรื่องที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เมื่อ...โอกาวะ พิทเชอร์ของเซย์โกะ วิ่งตะลุยกลับจุดโฮม เพื่อหวังทำคะแนน
ขึ้นนำ ทำให้...

อย่ามาขวางทางฉันนะ

เป็นกัปตันทีมต้องอดทน สิบล้อชนต้องไม่ตายยยยยยยยย

จบไปเก้าอินนิ่งเสมอกันอยู่ 5 - 5 ต้องต่ออินนิ่งพิเศษ...คาวากามิลงมาแทนซาวามูระกลางเกมอินนิ่งสิบ

และปิดเกมบุกของเซย์โกะไปได้ เมื่อเซย์โดเปลี่ยนมาเป็นฝ่ายบุก มิยูกิก็สามารถตีโฮมรันได้

ทำให้เซย์โดเป็นฝ่ายชนะ เข้าไปรอชิงฯ ได้เป็นทีมแรก 

ถึงแม้ว่าเซยโดจะเป็นฝ่ายเอาชนะไปได้ แต่มิยูกิได้รับบาดเจ็บ แต่...ปิดไว้ไม่ให้ใครรู้ ((ดราม่ากำลังจะมา)) 

ผลการแข่งอีกคู่...ยาคูชิเป็นฝ่ายย้ำแค้นเอาชนะอิจิไดซัง ผ่านเข้ารอบชิงได้สำเร็จ

+++++++++++++++++++++++

อาทิตย์นี้ (4 สิงหา) ก็ตอน 393 แล้ว...

ยาคูชิขึ้นนำไปหนึ่งคะแนน ก่อนที่จะเอาท์ครบสามเปลี่ยนฝั่ง ขึ้นอินนิ่งใหม่เซย์โดเป็นฝ่ายบุก

ไม้แรกก็คือซาวามูระ ตีลงพื้นไปทางเบสหนึ่ง ก็เอาท์ไปตามระเบียบ  

ส่วนทางด้านม้านั่งสำรองก็มีการเช็กอาการบาดเจ็บของมิยูกิกัน สรุปได้ว่าเป็นเกี่ยวกับกล้ามเนื้อ

ไม่ใช่กระดูกหัก กระดูกร้าว อย่างที่(คนอ่าน)มโนไปเอง...

แต่เจ้าทึ่มก็ยังไม่รู้...อะไรจะโง่ได้ขนาดนั้น (((มิยู..."ใช่ซี้ ฉันไม่ใช่คริสเซมไปนี่"))

ส่วนแบทเตอร์คนอื่นๆ ของเซย์โดก็เอาท์ครบสาม ทำคะแนนในอินนิ่งนี้ไม่ได้

พอเปลี่ยนมาเล่นเกมรับ ซาวามูระก็เอาท์แบทเตอร์ของยาคูชิออกไปอย่างง่ายดายด้วยเช่นกัน

สรุปอินนิ่งนี้ ยังไม่มีฝ่ายไหนทำคะแนนเพิ่มได้

มิยูกิยังได้ลงเล่นต่อ...

++++++++

แปะข่าวต่ออีกสักนิด สำหรับแฟนๆ อะนิเมะเรื่องนี้ มีการประกาศอย่างเป็นทางการออกมาแล้วว่า

อะนิเมะเรื่องจะขยายช่วงเวลาออกอากาศออกไป ((หรือว่าซีซันสองไม่แน่ใจ))

จากเดือนตุลาคมปีนี้ ไปจนถึงมีนาคมปีหน้า...เตรียมผ้าซับน้ำตาไว้ให้ดี งานนี้กระซิกๆๆๆ

สปอยล์ขั้นรุนแรง7

ก่อนอื่นต้องบอกก่อนนะคะ ว่าจะสปอยล์เฉพาะการแข่งของเซย์โด
และเรื่องราวภายในของเซย์โด (จะมากจะน้อยก็...ฮ่าาาาา) ส่วนทีมอื่นหรือการแข่งของทีมอื่น
จะสรุปแค่คร่าวๆ เท่านั้นนะคะ...สปอยล์แบบลำเอียงสุดๆๆ

เอาเป็นว่า เซย์โดผ่านเข้าไปสู่รอบสี่ทีมสุดท้าย พบกับเซย์โกะ ที่เอาชนะทีมเซ็นเซ็นไปได้
ส่วนสถานการณ์ภายในของทีมอินาชิโระ ก็เริ่มจะดีขึ้น เมื่อทั้งนารุมิยะกับอิทสึกิเริ่มปรับตัวเข้ากันมากขึ้น
ถึงจะมีทะเลาะกันบ้าง แต่ก็ถือว่าต่างฝ่ายต่างรับฟังกันมากขึ้น...หุหุหุ

ส่วนทางเซย์โดนั้น หลังจากกลับมาถึงโรงเรียน นัดนี้ที่ฟุรุยะเอาแต่นั่งดูก็เกิดอิจฉาขึ้นมา
จึงไปหาโค้ชโอจิไอให้ช่วยสอนขว้างลูกให้ ซึ่งโค้ชก็สอนให้ขว้างลูกสไลด์
ส่วนโค้ชคาตาโอกะก็เรียกซาวามูระไปพบ เพื่อกล่าวชมเชยและเตือนสติว่า...เมื่อยังไม่ถึงเป้าหมาย
ก็อย่าเพิ่งเหลิงไปกับปัจจุบัน จนลืมพัฒนาฝีมือตัวเอง

จึงทำให้ซาวามูระนึกย้อนไปถึงวันแรกที่เจอโค้ช และประกาศว่าตัวเองมาเพื่อเป็นเอชของทีม
ส่วนซาวามูระก็บอกให้โค้ชเตรียมตัวไว้ให้ดี...เพราะเหลืออีกสองนัดเท่านั้น ก็จะได้ไปโคชิเอ็ง
และผู้เล่นทุกคนจะไม่ปล่อยให้โค้ชลาออก และทิ้งทีมที่ได้ไปโคชิเอ็งอย่างเด็ดขาด

ส่วนคาวากามิที่ยังไม่ค่อยมั่นใจในฝีมือตัวเอง ก็ขอร้องให้มิยูกิอยู่ช่วยฝึกซ้อมกับตน เพราะรู้สึกว่าตัวเอง
กำลังจะถูกรุ่นน้องทิ้งห่างไปทุกที มิยูกิไม่ปฏิเสธและบอกว่าจะอยู่ช่วยจนกว่าจะพอใจ

อืม...หลังจากนั้น ก็มีแข่งภายใน ระหว่างทีม เอ ซึ่งเป็นผู้เล่นตัวจริง และทีม บี ของผู้เล่นตัวสำรอง
ซึ่งโค้ชคาตาโอกะให้โค้ชโอจิไอคุมทีมเอ ส่วนตัวเองจะคุมทีม บี และให้ฟุรุยะเป็นสตาร์ทเตอร์
คาวากามิ เป็นรีรีฟของทีมเอ ส่วนซาวามูระ เป็นสตาร์ทเตอร์ของทีมบี ในตอนแรกซาวามูระยังไม่เข้าใจ
แต่คาริบะอธิบายว่า โค้ชคงอยากหาสตาร์ทเตอร์ที่จะใช้ลงแข่งกับเซย์โกะ

การแข่งครั้งนี้ได้ อดีตกัปตันยูกิ เท็ตสึยะ มาเป็นหัวหน้ากรรมการ และนาเบะกับเพื่อนคอยบันทึกวีดีโอไว้

และการแข่งก็เป็นไปตามคาด ทีมเอ ของผู้เล่นตัวจริงเอาชนะไปได้...แต่ซาวามูระที่ลงเล่นให้ทีมบีนั้น
ปล่อยคะแนนให้ฝ่ายตรงข้ามแค่คะแนนเดียว เช่นเดียวกับฟุรุยะและคาวากามิที่ปล่อยคนล่ะหนึ่งแต้มให้ทีมบี

ซึ่งผลพลอยได้จากการแข่งครั้งนี้ก็คือ ผู้เล่นทีมบี ต่างก็ยอมรับฝีมือของซาวามูระมากขึ้น

ผมก็รู้สึกอุ่นใจขึ้นมาเหมือนกัน ที่มีคนคอยระวังให้

นอกจากนี้แล้วขณะแข่งก็ได้ทำการเปิดตัว ว่าที่น้องใหม่อีกคนของเซย์โด นั่นก็คือ ยูกิ มาซาชิ น้องชายของ
อดีตกัปตันยูกิ เท็ตสึยะ...((เซย์โดเป็นทีมครอบครัว...มีพี่ก็ต้องมีน้อง เอิ๊กส์))
มาดูบรรยากาศภายในทีมของเซย์โด ก่อนจะตัดสินใจมาเรียนที่นี่ ตามการทาบทามของเรย์ ผู้ช่วยโค้ช

ยูกิ มาซาชิ พกความมั่นใจมาเต็มเปี่ยม

ส่วนแขกที่มาเยี่ยมเซย์โดอีกคนขณะแข่งภายในก็คือ ซากากิ...อดีตโค้ชของเซย์โด
ที่เคยพาเซย์โดไปโคชิเอ็งมาแล้ว และเป็นโค้ชของโค้ชคาตาโอกะสมัยที่ยังเป็นผู้เล่นของเซย์โดอยู่
ซึ่งอดีตโค้ชได้เล่าเรื่องของโค้ชคาตาโอกะสมัยนั้นให้ฟัง และบอกว่าที่คาตาโอกะมาเป็นโค้ชแทนที่
จะเทิร์นโปรนั้น คงเป็นเพราะความรู้สึกติดค้างในสมัยนั้น ที่ตั้งใจจะทำให้ตนเป็นโค้ชของแชมป์โคชิเอ็ง
แต่สุดท้ายก็ทำได้แค่รองแชมป์ จึงมาเป็นโค้ชเพื่อทำตามคำสัญญานั้นให้ได้

สุดท้ายอดีตโค้ชซากากิ ก็บอกกับทุกคนโดยเฉพาะโค้ชคาตาโอกะว่า ที่มาครั้งนี้ก็เพื่อประกาศสงคราม
เพราะตนเองจะกลับมาเป็นโค้ชให้กับทีมยูระ ซึ่งเป็นทีมในเขตโตเกียวตะวันตก (เขตเดียวกับเซย์โด)
...อย่าหนีไปก่อนล่ะ เท็ตชิน ((ชื่อของโค้ชคาตาโอกะ...หุหุหุ ลืมไปแล้วนะเนี่ย))

+++++++++++

แถมท้ายด้วย...สปอยล์ตอนล่าสุด 391 ((24 กค.๗๗))

สรุปไรจิขโมยเบสสำเร็จเพราะมิยูกิขว้างบอลพลาด ทำให้คุรามิโจต้องขยับเท้าออกจากเบสเพื่อมารับบอล
มิยูกิจึงของเวลานอกและมาหาซาวามูระที่เนินขว้างลูก...ชื่อตอนนี้คือ การปรึกษาบนเนินขว้างลูก
ซึ่งเปิดมาด้วยหน้าสีด้วยนะ...หุหุหุห

คู่แบทเตอรี่เริ่มจะ...(ออกเกรียน)กันแล้ว
ฮารุจจิ "อ่า...วางแผนร้ายกันอีกแล้ว"

 

 

ตอนนี้เล่ม 42 กับ ไกด์บุ๊กเล่ม 2 ออกมาแล้ว...(อยากได้ เมื่อไรจะมี สนพ.ตีพิมพ์เรื่องนี้สักที)

((ต้องขอโทษด้วยนะ...ที่ภาพไม่ชัด บอกตรงๆๆ ว่าไม่ค่อยถนัดโปรแกรมแต่งภาพ กระซิกๆๆ))

 

สรุปเจ้าทึ่มก็ยังไม่รู้อยู่ดี อาเฮียแกได้รับบาดเจ็บ...

มิยูกิขอลูกคัตเตอร์วงใน...แต่บังเอิญเจ้าของต้นตำรับเดิมอย่างซานาดะตีได้ บอลลอยไปตกหน้า
เซ็นเตอร์ ทำให้ตอนนี้รันเนอร์อยู่บนเบส 1 กับ 3 แต่ถึงจะตีได้อย่างนั้นก็ทำเอาโค้ชไรโซนั่งไม่ติด
เพราะการที่สุดยอดแบทเตอร์ของทีมทั้งสองคน (ไรจิกับซานาดะ) โดนบอลแจมเข้าใส่นี่ แสดงว่า
เป็นบอลที่ตีได้ยากมาก อีกทั้งยังเพิ่งเคยเห็น...ซาวามูระขว้างคัตเตอร์เป็นครั้งแรกด้วย

ในขณะที่มิยูกิคิดว่า ทั้งโฟร์ซึม (ขว้างใส่ไรจิ) กับคัตเตอร์นั้น ต่างก็เป็นบอลดี คมกว่าเก่า แต่เป็นเพราะ
ทั้งสองคนฝีมือดีจึงตีไปถึงเอาท์ฟิลด์ได้ นั่นไม่ใช่เรื่องใหญ่ แต่ปัญหาที่ตามมาก็คือ ไม้ต่อมาต่างหาก
ว่าจะจัดการอย่างไรดี...

ไม้ต่อมาเป็นกัปตันทีมของยาคูชิ...จบตอนแบบเห็นเค้าว่า พี่เกรียนแกใกล้จะได้ถูกเปลี่ยนตัวล่ะนะ

สปอยล์ขั้นรุนแรง6

อันนี้เป็นเก็บตกหลังเกมการแข่งขันนะคะ...แบบว่ามีเรื่องให้ชวนคิดน่าติดตามอยู่
เกี่ยวกับเรื่องส่วนตั๊ว ส่วนตัวของหนุ่มมิยูกิ...

คือแบบว่าหลังจากการแข่งแล้ว ทุกคนสังเกตเห็นว่ามี ผู้สูงวัยท่านหนึ่ง มาดูการแข่งครั้งนี้
ซึ่งมารู้กันอีกทีว่าเป็น คุณปู่ของฟุรุยะ...ก็เลยคุยกันว่า คงตั้งใจมาดูหลานชายแข่ง
แต่ว่าวันนี้ดันไม่ได้ลง...แต่ก็พยายามปลอบว่า ไม่เป็นไรหรอก เพราะบ้านอยู่โตเกียว
ยังไงก็ได้มาดูอีก

(คุณปู่ของฟุรุยะ สมัยเรียน ม.ปลาย เคยเล่นเบสบอลและเคยไปโคชิเอ็งมาแล้ว)

พอพูดประเด็นนี้ขึ้นมา ชาวเซย์โดก็ว่า ฟุรุยะมีปู่อยู่ที่โตเกียวนี่เอง พ่อแม่ถึงให้มาเรียนที่นี่ได้
((พ่อแม่ทำงานอยู่ฮอกไกโด)) เพราะคงไม่มีพ่อแม่คนไหนปล่อยให้ลูกมาอยู่ไกล ถ้าไม่มี
คนที่ไว้ใจได้อยู่ที่นี่

ซึ่งบรรดาเด็กต่างจังหวัดที่มาเรียนที่เซย์โด ก็จะทำหน้าทำตาประมาณนี้ ยกเว้น...

รูปนี้...อย่าไปพูดถึงเจ้าทึ่มเลย

จะเห็นได้ว่าฉากนี้ทุกคนเป็นเด็กต่างจังหวัด ยกเว้นมิยูกิ (เป็นเด็กโตเกียวโดยกำเนิด)...ที่ไม่น่าจะโผล่มาอยู่ด้วย
แถมแววตาพี่แกยังดูหมองหม่นอีกต่างหาก เป็นประเด็นให้บรรดาแฟนคลับต่างก็สงสัยขึ้นมาว่า...
มีความเป็นไปได้ที่มิยูกิจะเป็นเด็กมีปัญหาครอบครัว...อะจ๊ากกกกส์ อันนี้เป็นแม่ยกตั้งข้อสังเกตขึ้นมา
จากเบาะแสหลายประเด็นที่แทรกเข้ามาแบบเนียนๆ

เริ่มจาก สมัย ม.ต้น ((จากตอนพิเศษ...มิยูกิ คาซึยะ))

 

จะเห็นว่าหน้าตาของหนูน้อยมิยูกิ เต็มไปด้วยรอยแผล เนื่องจากถูกรุ่นพี่กลั่นแกล้ง แต่แทนที่จะหายหน้าไป

หรือเป็นเรื่องให้ผู้ปกครองมาฟ้องร้อง (...ไม่เกี่ยวกับข่าวฮ็อทในเวลานี้) แต่มิยูกิกลับมาซ้อมตามปกติ

ทำเอารุ่นพี่ต่างก็ตกใจไปตามๆ กัน

ประเด็นที่สงสัย...โดนซะหน้าเยินขนาดนี้ ผู้ปกครองไม่สงสัยบางเหรอ ถ้าไม่เอาเรื่องก็ไม่น่าจะปล่อยมา

ซ้อมตามปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นนะ

อีกทั้งเจ้าหนูมิยูกิ ยังมีความคิดที่ว่า...

 แสดงว่า...ทั้งชีวิตมีแต่เบสบอล ((ไม่สนใจสาวๆ บ้างเลย กระซิกๆๆๆ))

นอกจากแล้วยังมาจากทวิตเตอร์ของ อ.เทราจิม่า เอง ที่มีคนสงสัยถามเกี่ยวกับงานอดิเรกของมิยูกิ

จาก ไกด์บุ๊ก เล่ม 1 ที่ว่า งานอดิเรกของพ่อหนุ่มคนนี้ คือ...ทำอาหาร

ซึ่งอาจารย์ก็ได้ตอบว่า...เป็นเพราะสมัยเด็กมิยูกิต้องทำกับข้าวกินเอง 

ทำไมต้องทำกับข้าวเอง ไม่มีคนทำให้หรืออย่างไร พ่อแม่ไปไหน...ตอกย้ำประเด็นที่ว่า

พี่แกต้องเป็นเด็กมีปัญหาแน่ๆ  ((นี่คือการมโนของบรรดาแฟนคลับ))

และข่าวจากทวิตเตอร์อีกเช่นกัน ที่ อ.เทราจิม่า เคยโพสไว้ว่า อาจจะได้เห็นผู้ปกครองของมิยูกิมาดู

การแข่งที่สนาม ((ถ้าจำไม่ผิดน่าจะเป็นในอะนิเมะนะ...อันนี้ไม่แน่ใจ)) ก็ต้องลุ้นกันต่อไป

cr : victoriel.tumblr.com

ส่วนนี้เป็นข่าวเกี่ยวกับ DVD ((ไม่รู้ว่าเราจะได้ดูกันหรือเปล่า)) ประกาศออกมาว่า

ใน รุ่น Limited vol.44 ซึ่งจะวางจำหน่ายวันที่ 17 พ.ย. 2557 (เปิดสั่งจองล่วงหน้าตั้งแต่ 30 ก.ย.)

จะมี OVA ตอนพิเศษ "Face" ของ โคมินาโตะ เรียวสุเกะ

ส่วน รุ่น Limited vol.45 จะเป็น OVA ตอนพิเศษ "Outrun" ของ คุราโมจิ โยอิจิ

และ รุ่น Limited vol.46 ก็จะมี OVA ตอนพิเศษด้วยเช่นกัน ซึ่งยังไม่ได้เปิดเผยว่าจะเป็นเรื่องราวของใคร

แต่บรรดาแม่ยกต่างก็คิดกันไปว่า น่าจะเป็นตอนพิเศษของมิยูกิ คาซึยะ เพราะตอนนี้มีตอนพิเศษออกมา

แค่สามตอน ((ไม่นับเรื่องสั้นของไรจิ)) และในตอนนี้เราอาจจะได้เห็นครอบครัวของมิยูกิก็ได้

สรุปแล้วเก็บตก กลายเป็นประเด็กเกี่ยวกับตามิยูกิไปหรือนี่...เอิ๊กส์

เอาน่า...หนุ่ม Hot ของเรื่องก็เป็นอย่างนี้แหละ ที่สำคัญตอนล่าสุด ตอนที่ 390 (วันที่ 19 ก.ค.)

สถานการณ์ในรอบชิงสรุปคร่าวๆ ได้ว่า เสมอกันอยู่ 3 - 3 ตอนนี้ยาคูชิกำลังเป็นฝ่ายบุก ซึ่งรอบนี้

เริ่มจากคลีนอัพ (ไม้ 3 4 5) มิชิมะ ไรจิ ซานาดะ ตามลำดับ...ซึ่งซาวามูระสามารถทำสไตร์คเอาท์

มิชิมะไปได้สำเร็จด้วย  ลูกโฟร์ซีมวงนอก ตามมาด้วยลูกครอสไฟร์(วงใน) และปิดท้ายด้วยเชนจ์อัพ

ตกใจกันไปเป็นแถว แต่ดูหน้าเมย์จังสิ...เอิ๊กส์

ทำให้เมย์จังไฟลุกได้ขนาดนี้ แข่งฤดูร้อนคราวหน้าสนุกแน่...

พอมาถึงไม้ต่อมาซึ่งเป็นตาของไรจิ...แน่นอนถ้าทำเอาท์ได้ง่ายๆ ก็ไม่ได้ลุ้นกันน่ะสิ เอิ๊กส์

มิยูกิลูกวงในที่ซาวามูระขว้างไม่ได้ในตอนแข่งซ้อม ((ตอนที่ทำให้รู้ว่าเป็นยิปส์นั่นล่ะ)) 

เพื่อเป็นการทักทาย...แน่นอนว่าไรจิตีได้ แต่ว่าบอลลอยไปตกหน้า เลฟต์ฟิลเดอร์ (ตำแหน่งขาจรของฟุรุยะ)

ทำเอาเจ้าทึ่มซ่ากับแสบเซ่อต่างก็โมโห...แบบว่า คนหนึ่งกะหวดโฮมรัน อีกคนกะไม่ให้ตีบอลได้

มีแต่พี่ซานาดะที่แอบชมซาวามูระในใจ ที่สามารถใช้แค่ฟาสต์บอลก็ทำแจมบอลใส่ไรจิได้ แสดงว่า

ขว้างบอลได้เยี่ยม...

ซาวามูระขว้างบอลวงนอกให้มิยูกิรับ เพราะไรจิขโมยเบส แต่มิยูกิขว้างบอลพลาด...เริ่มออกอาการแล้ว

ทำให้ต้องลุ้นกันต่อไปว่า ตอนหน้า คุราโมจิจะรับบอลได้หรือเปล่า

สรุปสั้นๆ ...ทุกคน แม้แต่รุ่นพี่ปีสามที่มาดู ก็รู้กันแล้วว่า มิยูกิได้รับบาดเจ็บ แต่มีอยู่คนเดียวที่ไม่รู้

ทายสิ...ใครเอ่ย ทึ่มตลอดกาลลลลลลลลลล....

สปอยล์รุนแรงขั้น5

การแข่งรอบสี่เซย์โดพบกับทีมโออุยะ ซึ่งเป็นทีมจากฝั่งโตเกียวตะวันออก และเป็นโรงเรียนรัฐบาล
ที่เน้นด้านวิชาการ และการสอบเข้ามหาวิทยาลัย มากกว่ากิจกรรมกีฬา ผู้เล่นจึงมีเวลาฝึกซ้อมแค่หลังเลิกเรียน
อีกทั้งสนามฝึกซ้อมยังใช้ร่วมกับชมรมฟุตบอลและชมรมกรีฑาอีกต่างหาก

วาคาบายาชิ โก เอชของทีมโออุยะจึงมีความมุ่งมั่นอย่างแรงกล้าจะเอาชนะเซย์โด ซึ่งเป็นทีมใหญ่
ที่ทางโรงเรียนให้การสนับสนุนด้านเบสบอลโดยเฉพาะ ส่วนอารากิ อิจิโร่ โค้ชของทีมให้สัมพาษณ์กับนักข่าวไว้ว่า
ถ้าชัยชนะในการแข่งเกิดจากจำนวนเวลาที่ใช้ในการฝึกซ้อม ทีมของพวกตนคงไม่มีอะไรไปสู้ทีมอื่นได้
แต่เบสบอลไม่ใช่อย่างนั้น นั่นจึงทำให้กีฬาชนิดนี้น่าสนุกขึ้นมา

ในวันแข่งขันซึ่งตรงกับวันอาทิตย์ รุ่นพี่ปีสามของเซย์โดที่เลิกเล่นไปแล้วต่างก็พากันมาเชียร์กัน
อย่างพร้อมหน้าพร้อมตา โดยในเกมนี้เซย์โดเป็นฝ่ายเล่นเกมบุกก่อน แต่ยังทำคะแนนไม่ได้ในอินนิ่งแรก
เมื่อเปลี่ยนมาเล่นเกมรับ โค้ชคาตาโอกะบอกกับซาวามูระให้การนับสไตร์คเพิ่มขึ้น
เพื่อเข้าจังหวะการเล่นของตัวเองเสียก่อน จากนั้นจะลองใช้ลูกเชนจ์อัพก็ไม่มีปัญหา

และเมื่อถึงไม้สาม นับสไตร์ค 2 บอล 1 มิยูกิจึงส่งสัญญาณขอลูกเชนจ์อัพ แต่ว่าซาวามูระเกร็งเกินไป
จึงทำให้ผลที่ได้เป็นเช่นนี้...

อับอายขายหน้าที่สุด...

หลังจากที่ทำพลาด ทำให้ซาวามูระเริ่มตั้งตัวไม่ได้ ทำให้ทั้งปล่อยวอล์ก แล้วก็ปล่อยรัน
มิยูกิจึงบอกกับซาวามูระว่า ให้ลืมลูกเชนจ์อัพนั่นไปซะ ตั้งใจขว้างบอลให้ได้เหมือนเดิมก็พอ
ทำให้จบอินนิ่งแรกโออุยะเป็นฝ่ายขึ้นนำไปก่อน 2 แต้ม

ในสถานการณ์ที่ทีมตกเป็นรอง มิยูกิจึงตัดสินใจพักเรื่องการใช้ลูกเชนจ์อัพไว้ก่อน เมื่อซาวามูระกลับมา
ตั้งตัวได้อีกครั้ง ก็สามารถขว้างบอลได้เหมือนอย่างเคย และผลพลอยได้จากการฝึกขว้างลูกเชนจ์อัพ
ทำให้การจับบอลในการขว้างลูกปกติของซาวามูระดีขึ้น มูฟวิ่งบอลมีการพัฒนาขึ้น แม้แต่รุ่นพี่ปีสามที่มาเชียร์
ต่างก็คิดเหมือนกันว่า ซาวามูระสามารถควบคุมให้บอลเคลื่อนไหวไปในทิศทางที่ต้องการได้ ไม่ใช่มูฟวิ่งบอล
ที่เคลื่อนไหวมั่วซั่วเหมือนแต่ก่อน

และด้วยฟอร์มการขว้างบอลที่อยู่ตัว ทำให้หลังจากจบอินนิ่งแรก โออุยะไม่สามารถทำคะแนนเพิ่มได้
ในขณะที่เซย์โดสามารถทำคะแนนขึ้นนำไปได้สำเร็จ เซย์โดนำอยู่ 3 - 2

ในอินนิ่งที่หก เมื่อกัปตันซึ่งเป็นคลีนอัพของทีมโออุยะขึ้นมาตี มิยูกิคิดว่าถึงเวลาที่ควรจะลองใช้ลูกเชนจ์อัพดู
แต่เพราะการทำพลาดในอินนิ่งแรก ทำให้ต้องเสียแต้มไปนั้น มิยูกิจึงขอเวลานอกและเรียกอินฟิลเดอร์
มารวมตัวกันที่เนินขว้างลูก

คลีนอัพของโออุยะสามารถตีบอลของซาวามูระได้ แต่เป็นลูกฟาวล์ไป ทางรุ่นพี่ปีสามต่างก็วิจารณ์ว่า

ถ้าซาวามูระสามารถขว้างบอลที่ทำให้แบทเตอร์กะจังหวะเวลาพลาด คงจะดีไม่น้อย ทำให้คริสนึกถึงเรื่องที่

มิยูกิชวนให้ตนมาดูการแข่งครั้งนี้ เพราะมีบางอย่างที่ตัวเขากับซาวามูระอยากจะใช้ในการแข่งครั้งนี้

และถ้าซาวามูระทำได้ ก็จะทำให้เขาเป็นพิทเชอร์ที่มีความสามารถเท่าเทียมกับฟุรุยะขึ้นมาทันที

ในที่สุดมิยูกิก็ตัดสินใจส่งสัญญาณขอเชนจ์อัพ ซึ่งโค้ชโอจิไอที่ดูอยู่คิดว่า ถ้าหากซาวามูระสามารถทำได้

เขาจะกลายเป็นพิทเชอร์ที่สามารถไว้ใจได้ขึ้นมาทันที และผลที่ได้ก็คือ

หลังจากนั้นแบทเตอร์ของโออุยะต่างก็กังวลกับลูกเชนจ์อัพ ทำให้ซาวมมูระสามารถทำเอาท์ได้อย่างไม่ยากเย็นอะไร

จบอินนิ่งนี้ไปเซย์โดจึงยังเป็นฝ่ายนำอยู่ ผู้เล่นของโออุยะต่างพากันวิตก แต่วาคาบายาชิที่นึกถึงอินนิ่งแรก

ที่ซาวามูระเล่นพลาด จึงคิดว่าเชนจ์อัพ เป็นแค่ลูกฟลุ๊กเท่านั้น ซึ่งโค้ชอารากิก็คิดเช่นเดียวกัน

วาคาบายาชิบอกกับทุกคนว่ายังเหลืออีกสามอินนิ่งที่สามารถพลิกเกมกลับมาได้ แล้วก็สามารถเอาท์แบทเตอร์

ของเซย์โดไปได้ด้วยการขว้างอันทรงพลัง

เมื่อเปลี่ยนมาเล่นเกมรับ ซาวามูระสามารถเอาท์ไม้แรกไปได้โดยไม่ได้ใช้ลูกเชนจ์อัพ จึงทำให้ไม้ต่อมาคิดว่า

วาคาบายาชิพูดถูก เชนจ์อัพก่อนหน้านั้นเป็นแค่ลูกฟลุ๊กเท่านั้น จึงตั้งใจจะตีฟาสต์บอลเต็มที่ แต่ซาวามูระ

ก็พิสูจน์ให้ทุกคนเห็นว่า เชนจ์อัพที่ขว้างได้นั้น ไม่ใช่ลูกฟลุ๊กอย่างแน่นอน

จากนั้นด้วยมูฟวิ่งบอลของซาวามูระและการขอบอลอันยอดเยี่ยมของมิยูกิ ทำให้ซาวามูระสามารถทำสไตร์คเอาท์

แบทเตอร์สามคนติดกันได้ ปิดอินนิ่งนี้ไปอย่างสวยงาม

เมื่อขึ้นอินนิ่งใหม่เซย์โดเป็นฝ่ายบุก ฮารุอิจิก็สามารถตีโฮมรันได้ ลบคำสบประมาทของโค้ชโอจิไอที่เคยว่าไว้

ก่อนการแข่ง ที่บอกว่า ฮารุอิจิไม่สามารถกดดันหรือทำให้คู่แข่งกลัวได้ ทำให้โค้ขโอจิไอเริ่มเปลี่ยนความคิด

ในขณะที่โค้ชของทีมเซนเซนที่ดูอยู่บนอัฒจรรย์เพื่อรอแข่งในคู่ต่อไป ถึงกับเอ่ยปากชมโค้ชคาตาโอกะที่สามารถ

ทำทีมให้แข็งแกร่งขึ้นมาได้ในช่วงการแข่งภาคฤดูใบไม้ร่วง เช่นเดียวกับทีมเซย์โดชุดก่อน และบอกว่า

เซย์โดโชคดีที่มีผู้เล่นอย่างซาวามูระเป็นคนจุดประกายไฟให้กับผู้เล่นคนอื่นพัฒนาฝีมือขึ้นมา

จบการแข่งขันเซย์โดเป็นฝ่ายเอาชนะไปได้ด้วยคะแนน 6 - 2 และซาวามูระได้ลงเล่นตั้งแต่ต้นจนจบ