วันศุกร์ที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557

สปอยล์ เล่ม 6




ตอนที่ 41 เริ่มฝึกจากขากับสะโพก

ค่ายฝึกซ้อมยังคงดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง และยิ่งฝึกหนักยิ่งขึ้นทุกวัน จนน้องใหม่ปีหนึ่งทั้งสามเริ่มออกอาการ
ในขณะที่บรรดารุ่นพี่ยังฝึกซ้อมได้เหมือนเดิม ฟุรุยะเริ่มเล่นเอาท์ฟิลด์ได้ดีขึ้น ผิดกับซาวามูระที่ยังคงเล่นไม่ได้
เรื่อง คริสจึงให้ฝึกขว้างลูกกับตาข่ายแทน ในขณะที่เรียวสุเกะเตือนฮารุอิจิว่าถ้าไม่อยากถูกเปลี่ยนตัวก็อย่า
แสดงอาการออกมาให้เห็น

เมื่อสิ้นสุดการฝึกซ้อมของวันโค้ชก็เรียกคริส มิยูกิและ เคียวสุเกะ มิยาอุจิ ซึ่งเป็นแคทเชอร์ของทึมไปพบ
เพื่อแจ้งรายละเอียดการแข่งอุ่นเครื่องที่จะมีขึ้นในวันสุดท้ายของการเข้าค่ายฝึกซ้อม
โดยวันแรกจะให้ฟุรุยะกับซาวามูระได้ลงแข่งเพื่อดูฟอร์มการเล่น และในวันต่อมาซึ่งมีแข่งสองนัดจะให้
ทันบะกับ โนริฟุมิ คาวากามิ ได้ลงเล่นคนละนัด
 


ตอนที่ 42 อีโก้

ซาวามูระเริ่มเล่นอินฟิลด์ได้ดีขึ้น ซึ่งหลายคนต่างก็คิดตรงกันว่าคงจะดีถ้าไม่ได้ฟลุ๊ก ในขณะที่ฟุรุยะยังเล่นไม่
เข้าที่เข้าทาง แต่ทั้งคู่ก็ยังไม่ได้ฝึกขว้างลูกอย่างจริงจังเสียที เมื่อสิ้นสุดการฝึกซ้อมของวันทั้งคู่จึงไปหามิยูกิ
เพื่อขอร้องให้มาช่วยรับลูกให้

มิยูกิรู้สึกประหลาดใจที่เห็นทั้งคู่ยังมีแรงซ้อมต่อ จึงบอกให้ทั้งสองรีบอาบน้ำแล้วมาพบที่ห้องของตน
เมื่อทั้งคู่ไปหาที่ห้องก็พบว่า ไม่ได้มีแต่มิยูกิเท่านั้น แต่ยังพบกับผู้เล่นทีมตัวจริงคนอื่นที่มารวมตัวอยู่ที่นี่
ไม่ว่าจะเป็น กัปตันเท็ตสึยะที่มาเล่นหมากรุก อิซาชิกิมาให้นวด ในขณะที่คุราโมจิจับคู่กับนาคาดะมาเล่นเกม
ส่วนมัตสึโกะก็มานอนหลับที่นี่ ซึ่งมิยูกิบอกว่าทั้งคู่ควรจะมาทำความรู้จักกับคนที่เล่นป้องกันแนวหลังให้
พวกเขาตอนแข่ง

หลังจากที่ให้ซาวามูระเล่นหมากรุกกับเท็ตสึยะ และฟุรุยะนวดอิชาชิกิได้สำเร็จ มิยูกิก็หนีไปนอนห้องอื่น

 

ตอนที่ 43 นำทีมด้วยการเล่นของนาย!

ในที่สุดฟุรุยะกับซาวามูระก็ได้ฝึกขว้างลูกจริงๆ จังๆ เสียที โดยมิยาอุจิรับอาสาเป็นแคทเชอร์ให้ ซึ่งเขา
สามารถรับลูกขว้างของฟุรุยะได้อย่างสบายๆ ผิดกับลูกขว้างซาวามูระที่ดูเหมือนไม่มีอะไรแต่กลับรับยาก
กว่าที่คิดไว้มาก

ส่วนการฝึกซ้อมเกมรับในสนามนั้น ผู้เล่นตัวจริงต่างก็ยังมีแรงซ้อมรับลูกกันอยู่ โค้ชจึงเป็นตีลูกด้วยตัวเอง
ทำให้แต่คนเหนื่อยจนหมดแรง ไม่สามารถขยับตัวได้ กัปตันเท็ตสึยะนึกถึงคำพูดของโค้ชในตอนที่ตนเอง
เพิ่งได้รับเลือกเป็นกัปตันทีมใหม่ๆ โดยโค้ชบอกให้เขานำทีมด้วยการเล่นของตัวเอง

เท็ตสึยะจึงฮึดสู้อีกครั้ง ทำให้ผู้เล่นที่เหลือขยับตัวสู้ตามไปด้วย สร้างความประทับใจให้กับสมาชิกทีม
เบสบอลที่เหลือเป็นอย่างมาก

 

ตอนที่ 44 นัดอุ่นเครื่อง

อุ่นเครื่องนัดแรกทีมเซย์โดพบกับทีม ม.ปลาย โอซาก้า คิริว ตัวแทนจากโอซาก้าซึ่งเป็นทีมตัวเต็งใน
การแข่งภาคฤดูร้อนเมื่อปีที่แล้ว แบทเตอร์ไลน์อัพของทีมสามารถหวดลูกได้อย่างหนักหน่วงทุกคน
โค้ชทากะฮิโร่ มัตสึโมโตะ รู้สึกแปลกใจที่โค้ชคาตาโอกะให้พิทเชอร์ปีหนึ่งลงแข่งกับทีมของตน แม้จะ
รู้สึกไม่พอใจในตอนแรก แต่ก็อยากจะรู้ว่าโค้ชของอีกฝ่ายคิดอะไรอยู่ จึงบอกให้ผู้เล่นของตนแข่งให้เต็มที่

ฟุรุยะได้ลงเล่นเป็นคนแรก เขาตั้งใจขว้างลูกอย่างเต็มที่แต่บอลของเขากลับถูกแบทเตอร์ของคิริวตีได้
อย่างง่ายดาย


 

ตอนที่ 45 อาวุธลับ

แม้ว่าฟุรุยะจะตั้งใจขว้างยังไงแต่บอกของเขาก็ไม่สามารถทำอะไรไลน์อัพของทีมคิริวได้เลยแม้แต่น้อย
แต่โค้ชทากะฮิโร่ก็ยังบอกให้ลูกทีมว่าอย่าประมาท เพราะถึงฟุรุยะจะปล่อยให้ฝ่ายตนทำคะแนนได้ง่ายๆ แต่กลับ
ไม่มีผู้เล่นอินฟิลด์คนไหนเข้าไปต่อว่าเลยแม้แต่คนเดียว คล้ายกับว่าผู้เล่นในทีมต่างก็เชื่อใจพิทเชอร์ทีมตัวเอง

ซึ่งเรื่องนี้มิยูกิได้ทำการตกลงกับผู้เล่นคนอื่นในทีมแล้วเรียบร้อยว่าให้ฟุรุยะได้เรียนรู้การเชื่อใจเพื่อนร่วมทีม
ในขณะแข่ง เมื่อจบเกมรับฟุรุยะรู้สึกขัดใจตัวเองเป็นอย่างมากที่ไม่สามารถเล่นได้อย่างใจ

ในขณะที่ ทาชิ ฮิโรมิ เอชของทีมคิริวขว้างลูกได้อย่างยอดเยี่ยม มีเพียงกัปตันเท็ตสึยะเพียงคนเดียวที่สามารถ
ตีลูกโฮมรันทำคะแนนให้กับเซย์โดได้

ตอนที่ 46 ความเชื่อใจคืออะไร

คนที่มาดูการแข่งครั้งต่างก็รู้สึกผิดหวังกับฟอร์มการเล่นของเซย์โด โดยเฉพาะฟุรุยะที่เล่นมาถึงอินนิ่งที่ 4 แล้ว
และปล่อยให้อีกฝ่ายทำคะแนนนำไปถึง 11 คะแนน แม้แต่ซาวามูระเองยังรู้สึกแปลกใจที่เห็นฟุรุยะขว้างลูกได้
ผิดฟอร์มเดิม

ในขณะแข่งอยู่นั้น จู่ๆ ฟุรุยะก็ขอเวลานอก เพิ่อขอคำแนะนำจากมิยูกิว่า ควรจะทำอย่างไรในสถานการณ์นี้
ทำให้มิยูกิถึงกับหัวเราะชอบใจที่เห็นอีกฝ่าย แม้จะเหนื่อยแค่ไหนแต่กับไม่คิดจะยอมแพ้ จึงบอกให้เขาไม่ต้อง
ทำอะไรมากนอกจาก หัดเชื่อใจเพื่อนร่วมทีมที่คอยระวังหลังให้ก็พอ

ซึ่งนั้นทำให้ฟุรุยะนึกถึงสมัย ม.ต้น ที่ไม่มีเพื่อนร่วมทีมคนไหนอยากเล่นเบสบอลกับเขาเลย

ตอนที่ 47 สนุกกับการแข่ง

ฟุรุยะรู้สึกผ่อนคลายและขว้างลูกได้ดีขึ้น แต่ก็ยังถูกแบทเตอร์ทีมคิริวตีออกไปเอาท์ฟิลด์ แต่อิซาชิกิขว้างบอล
จากเอาท์ฟิลด์มาจุดโฮม ทำให้รันเนอร์เอาท์ไปได้สำเร็จ พร้อมกับเข้ามาเตือนฟุรุยะว่า ลืมวิ่งไปรอรับบอลที่
จุดโฮม และเบสบอลเป็นการแข่งแบบทีมไม่ได้แข่งตัวคนเดียว

ทำให้ฟุรุยะเริ่มเข้าใจคำว่า เชื่อใจเพื่อนร่วมทีมมากยิ่งขึ้น

 

ตอนที่ 48 เดวิลบอล

ในเกมรับอินนิ่งต่อมา แบทเตอร์ของทีมคิริวคือเอชของทีม ฟุรุยะรู้สึกผ่อนคลายในการการขว้างมากขึ้น
เขาขว้างเดวิลบอล ซึ่งเป็นลูกโฟร์คบอล (Fork ball) แม้ว่าครั้งแรกมิยูกิจะรับลูกนั้นไม่ได้ก็ตาม
แต่เพราะเสียงเชียร์จากเพื่อนร่วมทีม ทำให้เขาทำสไตร์คเอาท์เอชของอีกฝ่ายได้สำเร็จ

เมื่อเปลี่ยนเป็นเกมรุก ฟุรุยะก็ตีโฮมรันได้อีกเช่นกัน

ตอนที่ 48.5 พิเศษ...คาซูยะ มิยูกิ

ในสมัย ม.1 มิยูกิเลิอกเล่นตำแหน่งแคทเชอร์เพราะรู้สึกถูกใจถุงมือของแคทเชอร์ที่ไม่เหมือนกับ
ถุงมือของผู้เล่นคนอื่น อีกทั้งผู้เล่นคนอื่นในทีมต่างก็คิดว่าตำแหน่งแคทเชอร์เป็นตำแหน่งที่น่าเบื่อ
แต่สำหรับมิยูกิแล้ว แคทเชอร์เป็นตำแหน่งที่น่าสนใจไม่น้อย เพราะสามารถควบคุมผู้เล่นคนอื่นใน
สนามขณะแข่งได้ อีกทั้งยังเป็นตำแหน่งที่ต้องวิเคราะห์หาจุดอ่อนของทีมคู่แข่งอีกด้วย

เพราะเป็นคนที่พูดตรง ทำให้เขาเข้ากับผู้เล่นในทีมคนอื่นไม่ได้โดยเฉพาะพวกรุ่นพี่ที่ถูกเขาตำหนิ
เรื่องการเล่น จึงถูกรุมรังแก แต่เขาก็ไม่ยอมแพ้ ยังคงมาฝึกซ้อมอยู่เหมือนเดิม

จนกระทั่งทีมของเขาได้พ่ายแพ้ให้กับทีมของคริส ซึ่งคริสได้ฉายาว่า แคทเชอร์มือหนึ่งแห่งคันโต
มิยูกิรู้สึกพ่ายแพ้อย่างหมดรูป และรู้สึกชมชื่มคริสเป็นอย่างมาก อีกทั้งยังสนุกกับการเล่นตำแหน่ง
แคทเชอร์และตั้งใจว่า จะไม่ยอมยกตำแหน่งให้ใครเป็นอันขาด

เมื่อจบการแข่งขันนัดนั้น เรย์ที่มาดูการแข่งและมองเห็นพรสวรรค์ของมิยูกิจึงชวนให้เขามาเรียนต่อ
ที่เซย์โด แต่มิยูกิปฏิเสธเพราะเพิ่งอยู่ ม.1 ยังเรียนไม่จบ ม.ต้น แต่เมื่อจบ ม.ต้นแล้ว เขาก็มาเข้า
ที่เซย์โด เพราะเรย์เป็นคนแรกที่เห็นความสามารถของเขา
 
 
++++++++
จบเล่ม 6


สปอยล์ เล่ม 5



ตอนที่ 32 ความสามารถของแบทเตอร์

ซาวามูระสร้างความประหลาดให้กับทุกคนด้วยการบันท์ คริสจึงวิ่งไปที่เบสสองได้สำเร็จ
ในขณะที่ฮารุอิจิโชว์ความสามารถในการหวดลูกได้อย่างยอดเยี่ยม ทำให้คริสวิ่งกลับมา
จุดโฮมได้ พ่อของคริสที่มาดูการแข่ง เมื่อเห็นการแข่งของลูกแล้วก็ทำให้นึกถึงสมัยที่
ตัวเองยังเล่นเบสบอลอยู่ จากที่จะห้ามจึงเปลี่ยนใจเชียร์

ในขณะที่มีมโคคุชิคันกำลังตื่นตระหนก ไซเซนซึ่งเคยอยู่ทีมเดียวกันกับคริสในสมัย ม.ต้น
และรู้อาการบาดเจ็บของคริส จึงบอกกับเพื่อนร่วมทีมให้เล่นงานแคทเชอร์แทนพิทเชอร์

ตอนที่ 33 บทเพลงแห่งหายนะ

อินนิ่งต่อมาแบทเตอร์ของทีมโคคุชิคันต่างก็ทำการบันท์ ภาระจึงตกมาอยู่ที่คริส
ทำให้อาการบาดเจ็บหัวไหล่กำเริบ ส่งผลให้เล่นได้แย่ลง จนพ่อของคริสทนไม่ไหว
ต้องตะโกนห้าม และแบทเตอร์คนต่อมาที่จะตีก็คือ ไซเซน

ตอนที่ 34 สายสัมพันธ์ระหว่างลูกศิษย์กับอาจารย์

อิซาชิกิรู้จักไซเซนเป็นอย่างดี สมัย ม.ต้น นอกจากไซเซนจะเป็นเอชชองทีมแล้ว
ยังเป็นคลีนอัพอีกด้วย คริสที่เริ่มเป็นกังวลอาการบาดเจ็บออกอาการตระหนก
เมื่อเห็นว่าใครคือไม้คนต่อไป แต่เพราะความนิ่งและมองโลกในแง่ดีของซาวามูระ
ทำให้เขากลับเข้าสู่เกมได้อีกครั้ง

ซาวามูระเปลี่ยนเป็นขว้างลงพื้นก่อนจะปล่อยบอลออกจากมือตามสัญชาตญาณ
เมื่อเห็นไซเซนเปลี่ยนท่าหวดลูกเป็นบันท์แทน สร้างแปลกใจให้กับทุกคน
แม้กระทั่งตัวคริสเอง แต่เขาก็ยังสามารถรับลูกได้ และทำให้รันเนอร์ที่วิ่งกลับ
มาจุดโฮมเอาท์ไปอีกหนึ่ง

 

ตอนที่ 35 หมายเลขนั้น...

เมื่อทำการสควิซไม่ได้ผล ไซเซนจึงกลับมาตั้งใจตีลูกแทน แต่ก็เป็นลูกฟาวล์ตลอด
อิซาชิกิจึงวิจารณ์ว่าอีกฝ่ายคงทนงตัวว่าเก่ง จึงขี้เกียจฝึกซ้อม ผิดกับคริสที่อยู่ใกล้สุด
สังเกตเห็นอาการผิดปกติที่เข่า จึงรู้ว่าอีกฝ่ายก็มีอาการบาดเจ็บเช่นเดียวกันกับตน
ทำให้นึกถึงสมัย ม.ต้น ก่อนที่จะแยกย้ายจากกัน ต่างฝ่ายต่างก็สัญญาว่าจะเผชิญหน้า
กันในการแข่งระดับประเทศ แต่ต่างฝ่ายต่างก็มีอาการบาดเจ็บ และดูเหมือนครั้งนี้
จะเป็นครั้งสุดท้ายในการเผชิญหน้ากันอย่างเป็นทางการของทั้งคู่

ทางด้านซาวามูระที่ลงแข่งอินนิ่งนี้เป็นอินนิ่งสุดท้าย คิดเพียงอย่างเดียวก็คือ
อยากจะตอบแทนคริส จึงตั้งใจขว้างลูกสุดท้ายอย่างเต็มความสามารถ และทำ
สไตร์คเอาท์ไซเซนได้สำเร็จ

ตอนที่ 36 สิ้นสุดการแข่งขัน และ...

เมื่อแข่งจบไปแล้วสามอินนิ่ง คริสกับซาวามูระก็ถูกเปลี่ยนตัว
แม้ซาวามูระจะขว้างลูกได้ดูแย่ แต่ก็ไม่ปล่อยให้อีกฝ่ายทำคะแนนได้แม้แต่แต้มเดียว
ทำให้ทุกคนต่างก็สงสัยว่า จริงๆ แล้ว เขาขว้างลูกได้ดีหรือแย่กันแน่
สำหรับซาวามูระแล้วออกอาการดีใจอย่างเห็นได้ชัด เมื่อได้รับคำชมจากคริส

ทางด้านไซเซนที่อาการบาดเจ็บเริ่มกำเริบก็ถูกเปลี่ยนตัวออกเช่นกัน

เมื่อสิ้นสุดการแข่งขันโค้ชคาตาโอกะก็เรียกผู้เล่นทุกคนมารวมกัน เพื่อประกาศ
รายชื่อคนที่จะได้ขึ้นไปเล่นให้กับทีมตัวจริง

 

ตอนที่ 37 จงแข็งแกร่งขึ้น

ฮารุอิจิกับซาวามูระคือผู้เล่นที่ได้ขึ้นไปเล่นให้กับทีมตัวจริง เมื่อประกาศผลเสร็จ
ผู้เล่นต่างก็แยกย้ายกันออกไป เหลือเพียงแต่ปีสามที่ไม่ได้รับเลือก โค้ชก้มศีรษะ
ขอโทษผู้เล่นที่ไม่สามารถตอบแทนการฝึกฝนอย่างหนักของทุกคนได้ และขอให้
คริสช่วยดูแลแคทเชอร์และพิทเชอร์ทีมตัวจริง

ซาวามูระรู้สึกสับสน เสียใจที่ตนเป็นฝ่ายได้รับเลือกแทนที่จะเป็นคริส และคิดว่า
ที่ตัวเองเล่นได้ดีนั้น เป็นเพราะคริส ในขณะที่เขากำลังจะเข้าไปหาโค้ชนั้น
ก็ถูกรุ่นพี่ทีมตัวจริงขวางไว้เสียก่อน กัปตันได้บอกว่า เมื่อโค้ชตัดสินใจเลือกแล้ว
ก็ไม่มีประโยชน์อะไรที่จะคัดค้าน สิ่งที่ผู้เล่นทีมตัวจริงสามารถทำได้ก็มีเพียงแต่
ต้องแข็งแกร่งขึ้น เก่งขึ้น เพื่อคนที่ไม่ได้รับเลือกเท่านั้น

ตอนที่ 38 เปลี่ยนไป

ซาวามูระร้องไห้ตลอดทั้งคืนจนคุราโมจิเป็นห่วง ต้องเอาเรื่องนี้มาปรึกษากับมิยูกิ
นอกจากนี้ในระหว่างเรียนหนังสือ เพื่อนร่วมชั้นรวมกับครูต่างก็แปลกใจที่เห็น
ซาวามูระตั้งใจเรียน ไม่หลับเหมือนเช่นทุกครั้ง ทั้งที่จริงแล้วในหัวของซาวามูระ
ตอนนี้มีแต่คำพูดของกัปตันที่ว่า "ต้องแข็งแกร่งขึ้น" เท่านั้น

วันต่อมาซาวามูระก็กลับมาเป็นเหมือนเดิม และซ้อมหนักกว่าเดิม ซึ่งคริสกับฮารุอิจิ
ต่างก็เห็นตรงกันว่า อาวุธร้ายกาจของซาวามูระก็คือ เมื่อตั้งเป้าหมายได้ ก็จะมุ่ง
ตรงไปอย่างไม่หยุดยั้ง

ตอนที่ 39 ในวันฝนพรำ

แม้ฝนจะตกแต่ซาวามูระก็ยังตื่นเช้ามาวิ่ง โดยไม่ฟังคำทัดทานของคุราโมจิ
แต่ยังไปได้ไม่ถึงไหนก็ถูกมิยูกิตามตัวไปที่โรงยิมฝึกในร่มเสียก่อน จึงได้พบกับ
คริส ฟุรุยะ ฮารุอิจและโซโนะที่รออยู่ก่อนแล้ว

ซึ่งคริสเรียกให้มารวมตัวกันเพื่อทำความเข้าใจกับพิทเชอร์น้องใหม่ทั้งสอง
ถึงเรื่องสำคัญในการเล่นเบสบอกก่อนที่การแข่งภาคฤดูร้อนจะเริ่มขึ้น

คริสได้บอกกับซาวามูระว่าการฝึกวิ่งอย่างหนักจนหมดแรงไม่ได้เป็นการฝึกซ้อม
เพียงอย่างเดียว สิ่งสำคัญอีกอย่างก็คือ การพักผ่อนร่างกาย และเตือนว่าอย่าเป็น
เหมือนกับตัวเอง อีกทั้งยังบอกอีกว่าที่เขาช่วยดูแลพิทเชอร์ก็เพื่อทีม และเขาก็ยัง
ไม่เลิกที่จะกลับไปเป็นผู้เล่นอีกครั้ง

โดยที่ทันบะที่แอบดูอยู่ข้างนอกก็มีความุ่งมั่นว่าจะไม่ยอมยกหมายเลขเอช
ให้ใครอย่างเด็ดขาด

ตอนที่ 40 ค่ายฤดูร้อนเริ่มแล้ว

การฝึกซ้อมฤดูร้อนได้เริ่มต้นขึ้นในวันต่อมา ด้วยการฝึกซ้อมอย่างหนักตั้งแต่เช้า
แต่ฟุรุยะกับซาวามูระกลับไม่ได้ซ้อมขว้างลูกเลยแม้แต่น้อย ทั้งคู่ได้ฝึกเล่นการ
ป้องกันในสนาม ก่อนจะเปลี่ยนให้ไปฝึกเล่นเอาท์ฟิลด์ ซึ่งซาวามูระเล่นได้แย่มาก

ตกเย็นเมื่อทานอาหารที่ผู้จัดการทีมเตรียมให้เสร็จเรียบร้อย ก็เริ่มฝึกซ้อมกันต่อ
ด้วยการวิ่งเบส ก่อนปิดท้ายด้วยการวิ่งรอบสนาม

++++++
จบเล่ม 5

วันพุธที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557

สรุปสปอยล์ เล่ม 1 - 22

อาการขี้เกียจเริ่มบังเกิด ก็เลยทำคลิปสรุปรวบยอดตั้งแต่ เล่ม 1 - 22
ซึ่งเรื่องราวเริ่มจากซาวามูระเริ่มมาเรียนที่เซย์โด จนจบการแข่งขันภาคฤดูร้อน
 
 
 
สำหรับตอนนี้ มังงะเรื่องนี้ถึงเล่ม 39 แล้ว ซึ่งตั้งแต่เล่ม 23 เป็นตันไป เป็นการแข่งขันภาคฤดูใบไม้ร่วง
ส่วนในโซเน็นวีคลี่ก็เข้าสู่การแข่งนัดสุดท้ายของภาคฤดูใบไม้ร่วง ซ๊่งเรื่องราวกำลังเข้มข้นเลยทีเดียว 




วันอังคารที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557

ซาวามูระกับทีมเบสบอล


ต้องยอมรับว่าเสน่ห์อย่างหนึ่งของมังงะเรื่องนี้ก็คือ ตัวเอกของเรื่องอย่างซาวามูระ เอย์จุน
ซึ่งจะว่าไปแล้วก็เป็นเหมือนเด็กน้อย ที่น่ารักน่าเอ็นดู จนใครๆ ก็พากันรุมรัก...ฮา
 

 
แม้แต่กิจกรรมยามว่าง เจ้าหนูเอย์จุนต้องมีส่วนร่วมตลอด....นะ
 
ปิดท้ายด้วย MV ประกอบอะนิเมะ แนะนำตัวละครหลักของเรื่องนี้กันนะคะ

 

วันจันทร์ที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557

สปอยล์ เล่ม 4

 
 

ตอนที่ 23 จุดเด่น

 
ซาวามูระยังคงตามตื้อคริสไม่เลิก จนคริสอ่อนใจยอมฝึกรับลูกด้วย โดยสมมุติสถานการณ์การแข่งขึ้นมาแล้วให้
เขาคิดว่าจะขว้างลูกแบบไหน แม้ซาวามูระคิดว่าตัวเองขว้างลูกได้ดีแต่คริสกลับบอกว่าเป็นลูกโฮมรัน
เพราะคนตีคือคนที่หวดลูกนี้ได้ง่ายๆ และบอกให้เขาหาว่าใครเป็นคนตีก่อนจะขว้างลูก อีกทั้งยังบอกว่าบอลของ
เขานั้นไม่มีความเร็วเหมือนฟุรุยะและไม่ใช่ลูกโค้งแบบทันบะ ก่อนจะทิ้งท้ายให้ซาวามูระหาจุดเด่นของตัวเอง
 
ซาวามูระพยายามหาจุดเด่นของตัวเองโดยการถามคนอื่นไม่ว่าจะเป็นรูทเมททั้งสอง และฮารุอิจิ ทำให้เขารู้ว่าสิ่ง
ที่ยังขาดไปก็คือจังหวะ ความแม่นจำในการขว้าง อีกทั้งฮารุอิจิยังบอกอีกว่าในการแข่งภาคฤดูร้อนที่จะถึงนี้
ยังมีที่ว่างอีกสองตำแหน่งในทีมตัวจริง ซึ่งซาวามูระก็พูดอย่างมุ่งมั่นว่าจะขึ้นไปเล่นในทีมตัวจริงให้ได้

 

ตอนที่ 24 เพื่อเนินนั้น

 
ในการซ้อมแข่งกับทีมต่างโรงเรียนนั้น ฟุรุยะขว้างลูกได้อย่างยอดเยี่ยม จนกระทั่งเล็บฉีกจึงถูกเปลี่ยนตัวและถูก
สั่งให้ไปฝึกซ้อมกับทีมตัวสำรองจนกว่าจะหาย ส่วนทางด้านซาวามูระที่สนใจแต่การควบคุมบอลนั้น ทำให้บอล
ที่ขว้างไปถูกได้ตีง่ายๆ จึงถูกเปลี่ยนตัวออกมา
 
เมื่อกลับมาที่นั่งผู้เล่นสำรอง คริสก็ได้บอกซาวามูระว่า เพราะตั้งใจควบคุมบอลมากเกินไป จนทำให้ลืมการขว้าง
ของตัวเอง พร้อมทั้งย้ำจำเรื่องความเร็วกับการควบคุมบอลให้ขึ้นใจ และบอกให้เขาอย่าเพิ่งรีบร้อน ให้ค่อยๆ ฝึก
พื้นฐานไปก่อน ซึ่งคริสเชื่อมั่นว่า ซาวามูระจะสามารถสร้างจุดแข็งให้กับตัวเองได้อย่างแน่นอน
 

ตอนที่ 25 ลับคมลูกอิดิโอซินเครติเคล

 
ทีมตัวจริงกับทีมตัวสำรองมีโอกาสแข่งซ้อมกับโรงเรียนอื่นอย่างต่อเนื่อง ซึ่งฮารุอิจิเล่นได้อย่างโดดเด่น
ส่วนฟุรุยะถูกห้ามไม่ได้จับบอล ทางด้านซาวามูระก็ฝึกขว้างลูกกับคริส ระหว่างการฝึกซ้อม คริสได้บอกถึง
จุดเด่นในการขว้างลูกของเขาให้ฟัง ทำให้เขานึกถึงโปรแกรมการฝึกต่างๆ ที่คริสให้ฝึก ซึ่งล้วนแล้วแต่ช่วย
เสริมสร้างกล้ามเนื้อให้แข็งแรง และทำให้ขว้างลูกได้ดีขึ้น
 
คริสบอกให้ซาวามูระตั้งใจฝึกขว้างลูกอิดิโอซินเครติเคล ซึ่งเป็นบอลที่มีลักษณะพิเศษเฉพาะตัวที่เขาขว้างอยู่นั้น
ให้คมยิ่งขึ้น คริสเชื่อแน่ว่าถ้าเป็นมิยูกิต้องรับลูกประหลาดๆ แบบนั้นได้แน่นอน และให้อดทนฝึกเข้าไว้
เพราะซาวามูระยังสามารถพัฒนาฝีมือขึ้นไปได้อีก
 
เพราะอยากจะตอบแทนน้ำใจของคริส ซาวามูระจึงซ้อมขว้างลูกเองจนดึก เป็นเวลาเดียวกับที่โค้ชคาตาโอกะ
มาเจอเข้าพอดี จึงเข้ามาเตือน แต่เหตุผลที่ได้ยินจากซาวามูระนั้น ทำให้โค้ชใจอ่อน ส่วนฟอร์ม (ท่า) ขว้างลูก
แบบใหม่ให้ และให้ใช้ผ้าฝึกแทนลูกบอล
 

ตอนที่ 26 ยังเลิกตอนนี้ไม่ได้

 
สมาชิกในทีมเบสบอลต่างก็ฝึกซ้อมกันอย่างหนัก ทั้งทีมตัวจริงและทีมตัวสำรอง ขณะเดียวกันพ่อของคริสซึ่งเป็น
อดีตนักเบสบอลชื่อดังก็พยายามหว่านล้อมลูกชายตัวเองให้ออกจากทีมเบสบอล
 
ส่วนซาวามูระหลังจากพยายามฝึกฟอร์มการขว้างลูกที่โค้ชสอนมาได้หลายวันแล้ว ในที่สุดเขาก็เข้าใจและทำได้
เป็นเวลาเดียวกันกับที่เรย์ คริส ได้เข้ามาบอกเขาว่า เขาจะได้ลงแข่งในการแข่งซ้อมกับโรงเรียนอื่นในนัดหน้านี้
ทำให้เขาดีใจมาก อีกทั้งยังขอร้องให้คริสมาเป็นแคทเชอร์ให้

 

ตอนที่ 27 เมื่อผู้ยิ่งใหญ่ชำเลืองมอง

 
ในการซ้อมแข่งระหว่างทีมเซย์โด จากโตเกียวตะวันตก กับทีมโคคุชิคัน จากโตเกียวตะวันออก ซาวามูระได้ลง
เล่นสามอินนิ่งแรก เขาจึงตั้งใจขว้างลูกอย่างเต็มความสามารถ แต่ฟอร์มการขว้างลูกแบบใหม่กลับสร้างปัญหาให้
ทั้งคนตีฝ่ายตรงข้าม และแคทเชอร์ฝ่ายตัวเอง ในสายตาของคนนอกแล้วนั้น ซาวามูระขว้างลูกได้แย่มากและต่าง
ก็ตะโกนกดดันให้โค้ชเปลี่ยนตัวพิทเชอร์
 
ทางด้านโค้ชคาตาโอกะ เรย์และคริส ต่างมองซาวามูระอย่างตะลึง โดยเฉพาะคริสที่นึกถึงคำพูดของซาวามูระ
ที่ว่า อยากจะจับคู่แบทเทอรี่กับตน

 

ตอนที่ 28 ผมรออยู่

 
ยิ่งซาวามูระตั้งใจขว้างลูกมากเท่าไรก็ยิ่งสร้างปัญหาให้กับทีมมากเท่านั้น เพราะแคทเชอร์ไม่สามารถรับลูกได้
แต่เขาก็ยังไม่ละความพยายามแม้จะมีแรงกดดันจากคนรอบข้างให้เปลี่ยนตัวพิทเชอร์มากขึ้นก็ตาม คริสเห็นท่า
ไม่ดีจึงเกลี้ยกล่อมโค้ชให้โอกาสซาวามูระ เพราะเขารู้ดีว่าฟอร์มการขว้างแบบนั้น แคทเชอร์คงรับบอลไม่ได้แน่
 
โค้ชที่นิ่งเงียบมาตลอดกลับว่า ซาวามูระกำลังรอคริสอยู่ และนี่เป็นโอกาสสุดท้ายที่คริสจะได้ลงเล่น
 
 


 

ตอนที่ 29 ทริก

 
คริสถูกเปลี่ยนตัวลงมาเล่นท่ามกลางความไม่เห็นด้วยของบรรดาคนดู และความสงสัยของผู้เล่นที่ไม่เคยเห็น
เขาลงแข่งมาก่อน มีเพียงซาวามูระเท่านั้นที่ดีใจจนออกนอกหน้า ด้วยแผนการและการเล่นอันยอดเยี่ยมของคริส
ทำให้ทีมพลิกสถานการณ์ที่ย่ำแย่ให้กลับมาดีได้
 

ตอนที่ 30 แคทเชอร์ทั้งสาม

 
การกลับมาเล่นอีกครั้งของคริสสร้างความตื่นเต้นดีใจให้กับพวกปีสาม โดยเฉพาะบรรดาตัวจริงไม่น้อย
แต่ที่ดีใจมากที่สุดก็คือ มิยูกิที่อยากจะให้คริสกลับมาเล่นอีกครั้ง บรรดาผู้เล่นตัวจริงต่างก็หยุดการฝึกซ้อม
เพื่อมาดูคริสลงแข่งโดยเฉพาะ
 
ขณะที่เซย์โดเปลี่ยนเป็นฝ่ายบุก คริสก็เรียกให้ซาวามูระมาฝึกขว้างลูก และเรียกมิยูกิที่อยู่บริเวณนั้นให้
เข้ามาดูฟอร์มการขว้างด้วย อีกทั้งยังแนะนำให้แก้ไขการขว้างบางจุด
เพื่อให้ขว้างบอลเข้าสไตร์คโซนมากขึ้น
 
 
 
ตอนขว้างคิดอะไรอยู่...มิยูกิดูดีๆ นะ

 

ตอนที่ 31 การแข่งอย่างเป็นทางการนัดสุดท้าย

 
คริสรู้ตัวดีว่านี่เป็นการแข่งอย่างเป็นทางการครั้งสุดท้ายของตัวเองจึงทุ่มเทให้กับการเล่นอย่างเต็มที่ ทำให้
พ่อของเขาที่มาดูด้วยรู้สึกเป็นห่วงอย่างมาก แต่สไตล์การเล่นที่ทุ่มสุดตัวนั้นทำให้หวนนึกถึงอดีตสมัยยัง
เป็นผู้เล่นของตัวเอง
 
ในขณะที่บรรดาตัวจริงต่างก็ดีใจที่คริสได้อย่างยอดเยี่ยมเหมือนเดิม ทั้งในเกมรุกและรับ
 
 
++++++
จบเล่ม 4



วันอาทิตย์ที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557

สปอยล์ เล่ม 3

 

ตอนที่ 14 เอชที่แท้จริง

 
การตีของฮารุอิจิทำให้ซาวามูระวิ่งกลับมาจุดโฮมได้สำเร็จ ทำให้ปีหนึ่งมีแรงฮึดขึ้นมา
แต่โค้ชกลับบอกให้จบการแข่งขัน จะแข่งต่อก็ต่อเมื่อปีหนึ่งอยากจะแข่งต่อเท่านั้น
เพราะการเล่นและคำพูดของซาวามูระ ทำให้ปีหนึ่งที่เหลือที่คิดว่าตนเก่งกว่านั้น
กลับมามีจิตใจพร้อมแข่งอีกครั้ง และครั้งนี้ซาวามูระได้เป็นพิทเชอร์สมใจอยาก
ซึ่งมิยูกิบอกฟุรุยะที่ขอตัวไปซ้อมคนเดียวว่า โค้ชให้โอกาสคนที่มีความพยายามเสมอ
 
เป็นเวลาเดียวกันกับที่ เท็ตสึยะ ยูกิ กัปตันทีม, จุน อิซาชิกิ รองกัปตันและคุราโมจิ
มาดูการแช่งพอดี ในขณะที่เรย์ได้บอกกับ โอตะ ผู้ช่วยโค้ชอีกคนว่า ที่เธอรู้สึกสนใจซาวามูระ
ไม่ใช่ความสามารถในการขว้างลูกอย่างเดียว แต่สิ่งที่เธอรู้สึกสนใจมากที่สุดคือ
การควบคุมเกมการเล่นอย่างใจเย็น แม้ว่าทีมตัวเองจะเล่นได้แย่แค่ไหนก็ตาม
 
นั่นทำให้เธอรู้สึกเหมือนกับเห็น เอชที่แท้จริง
 
 
 

ตอนที่ 15 Strike back

 
เมื่อซาวามูระได้มีโอกาสเป็นพิทเชอร์ เขาก็ประกาศว่าจะไม่หลบหรือหนีไปไหน
จะขว้างลูกพุ่งตรงไปตรงกลางเท่านั้น ดวลกันตัวต่อตัวไปเลย ทำให้พวกรุ่นพี่รู้สึกเหมือนถูกสบประมาท
อยากจะสั่งสอน แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ แม้ว่าการขว้างบอลของซาวามูระจะดูแย่ ไม่มีทั้งความเร็วและพลัง
แต่กลับไม่มีใครสามารถหวดลูกได้อย่างจังๆ สักที ทำให้ทีมปีหนึ่งกลับฮึดสู้
 
ฟุรุยะมองดูบรรยากาศการแข่งที่เปลี่ยน และนึกถึงสมัย ม.ต้น ที่ไม่มีใครอยากเล่นเบสบอลกับตัวเอง
 
ยูกิเป็นคนแรกที่ดูออกว่า บอลที่ซาวามูระขว้างนั้นไม่ใช่ฟาสท์บอล (Fast Ball) หรือบอลเร็ว
แต่เป็นมูฟวิ่งบอล (Moving Ball) หรือบอลที่เปลี่ยนแนววิถีก่อนจะถึงคนตี
และแบทเตอร์ (คนตี) คนต่อไปที่ออกมาตีก็คือ มัตสึโกะ รูมเมทของซาวามูระนั่นเอง
 

ตอนที่ 16 มูฟวิ่งบอล ปะทะ จอมพลัง

มัตสึโกะเป็นอีกคนที่ดูออก ยิ่งบอลลูกแรกที่ซาวามูระขว้างมา แคทเชอร์ไม่สามารถรับได้ด้วยแล้ว
ก็ยิ่งทำให้เขามั่นใจ เตรียมพร้อมในการหวดลูกก่อนที่บอลจะเปลี่ยนวิถี และเขาก็ตีโฮมรันได้สำเร็จ
ทุกคนต่างก็คิดว่าซาวามูระจะสลด แต่กลับกลายเป็นว่าเขากลับตื่นเต้น อยากจะขว้างลูกมากกว่าเดิม
 

ตอนที่ 17 สองเดือนกว่าจะถึงหน้าร้อน

หลังจากจบการแข่งขันมัตสึโกะก็กลับขึ้นมาเล่นให้กับทีมตัวจริงได้อีกครั้ง ส่วนฟุรุยะก็ขอให้มิยูกิ
มาซ้อมรับลูกให้ตามที่ได้รับปากไว้
 
ทางด้านโค้ชคาตาโอกะได้บอกกับผู้ช่วยทั้งสองว่า ถ้าพรุ่งนี้แข่งชนะจะให้ฟุรุยะได้ลงแข่งภาคคันโต
เพราะด้วยความสามารถตอนนี้ เปล่าประโยชน์ที่จะปล่อยให้นั่งแต่ม้านั่งสำรอง
 
ในขณะที่ซาวามูระแม้ดูจะขว้างลูกได้ย่ำแย่ แต่กลับเสียไปแค่ 4 คะแนนเท่านั้น และคนที่ตีบอล
ได้จริงๆ ก็มีเพียงมัตสึโกะคนเดียวเท่านั้น แม้ว่าจะลงแข่งตอนนี้ยังไม่ได้ แต่โค้ชกลับมองว่า
ซาวามูระมีพรสวรรค์พอๆ กับพิทเชอร์ทีมตัวจริง ดังนั้นจึงให้เขาเก็บเกี่ยวประสบการณ์ในการเล่น
ให้กับทีมตัวสำรองไปก่อน
 

ตอนที่ 18 ภูเขาของญี่ปุ่น

ในที่สุดซาวามูระก็ได้รับการยอมรับให้เข้าร่วมฝึกซ้อมกับทีมตัวสำรอง เรย์ได้เรียกซาวามูระกับ
ฟุรุยะมาพบ เพื่อบอกโปรแกรมการฝึกพิเศษสำหรับพิทเชอร์ โดยให้มิยูกิเป็นคนดูแลฟุรุยะ ซึ่งมิยูกิ
ได้บอกกับเรย์ว่า สิ่งที่ฟุรุยะขาดไปก็คือ ความอึด
 
ส่วนซาวามูระนั้นให้ ทาคิกาว่า คริส ยู หรือที่ทุกคนเรียกว่า คริส เป็นคนดูแล ทำให้ซาวามูระรู้สึก
ไม่พอใจเป็นอย่างมาก เพราะเขาอยากจะจับคู่กับมิยูกิมากกว่า เช่นเดียวกับคริสที่อยากจะจับคู่กับ
พิทเชอร์คนอื่นมากกว่า
 

ตอนที่ 19 เวลาสามปีของพวกเรา

ฟุรุยะเริ่มฝึกซ้อมการเล่นในสนามกับทีมตัวจริง แม้ว่าเขาจะขว้างลูกได้ดีแต่การเล่นในสนามในฐานะ
อินฟิลเดอร์นั้นถือว่าแย่มาก ส่วนทางด้านซาวามูระนั้น ไม่ได้ฝึกซ้อมอะไรเป็นจริงเป็นจังเสียที
เพราะคริสแต่จับเขายืดตัวและจดบันทึก ทำให้เขาโมโห

ยิ่งคริสว่า ซาวามูระเป็นพวกไก่อ่อน เห็นแคทเชอร์เป็นแค่เป้าหมายในการขว้างลูกเท่านั้น ก็ยิ่งทำให้
ซาวามูระโมโหยิ่งขึ้นไปกว่าเดิม สุดท้ายก็กลับมาซ้อมวิ่งเหมือนเดิม

ในขณะที่สมาชิกร่วมทีมต่างก็พากันสงสารซาวามูระ เพราะข่าวลือที่ว่า มีหลายคนต้องเลิกเป็นพิทเชอร์
เพราะได้มาจับคู่กับคริส ที่ดูมืดมน นิสัยแปลกๆ เข้ากับใครไม่ได้ ตั้งแต่มิยูกิ
ได้ตำแหน่งแคทเชอร์ตัวจริงไปครอง

หลังจากฝึกวิ่งเสร็จซาวามูระก็ได้รับโปรแกรมฝึกซ้อมจากฮารุโนะที่คริสฝากเอามาให้ ทำให้เขาโมโห
โยนโปรแกรมฝึกทิ้ง แต่เมื่อได้ยินเสียงบอลกระทบถุงมือ ซึ่งเป็นการซ้อมขว้างลูกของฟุรุยะกับมิยูกิ
ทำให้เขากลับไปฝึกตามโปรแกรมที่ได้มา แล้วไปหาคริสที่ห้อง เพื่อขอให้เขาช่วยรับลูกให้

แต่คริสบอกว่า ถ้าทำตามโปรแกรมที่ให้ไว้ครบหนึ่งปีเมื่อไร เขาถึงจะยอมรับ



 

 

ตอนที่ 20 เปิดตัวสัตว์ประหลาด

ซาวามูระยังคงตั้งหน้าฝึกซ้อมด้วยความเจ็บใจ ยิ่งเห็นคริสเลิกซ้อมก่อนคนอื่นเสมอก็ยิ่งทำให้เขาโมโห
เมื่อฮารุอิจิเอาโปรแกรมฝึกใหม่ที่คริสฝากมาให้ เขาจึงโยนทิ้งไป ฮารุอิจิพยายามพูดให้ซาวามูระใจเย็น
และชวนเขาไปดูการแข่งภาคคันโตในวันพรุ่งนี้ได้สำเร็จ
 
ในการแข่งนั้นฟุรุยะถูกเปลี่ยนตัวลงมาเล่นในอินนิ่งที่เจ็ด ซึ่งเซย์โดมีคะแนนตามหลังอยู่ถึงสี่คะแนนด้วยกัน
ซึ่งใครๆ ต่างก็คิดว่าเซย์โดยอมแพ้ในการแข่งครั้งนี้แล้ว ถึงได้ให้ปีหนึ่งลงมาเก็บเกี่ยวประสบการณ์
แต่การขว้างบอลของฟุรุยะที่ทั้งเร็วและทรงพลัง สร้างความตะลึงให้กับผู้คนไม่น้อย
 
คริสได้บอกว่าซาวามูระว่า ตราบใดที่ฟุรุยะยังอยู่ เขาจะไม่ได้เป็นเอชของทีมอย่างเด็ดขาด
ทำให้ซาวามูระฉุนขาดตะโกนใส่หน้าไปว่า คริสต่างหากที่เลิกพยายามกลับเข้าทีมตัวจริง
และไม่ว่าจะยากเย็นแค่ไหน เขาก็จะไม่มีวันเป็นเหมือนคริสอย่างเด็ดขาด
 
คริสถึงกับนิ่งไปก่อนจะบอกก็แต่เพียงว่า...อย่าเป็นหมือนเขา
 

ตอนที่ 21 เจ้าทึ่ม

ซาวามูระได้ฝึกซ้อมการเล่นในสนามกับทีมสำรอง โดยที่ยังไม่ได้ฝึกขว้างลูกเลยสักครั้ง พอเห็นคริสกลับก่อนถึง
เวลาเลิกซ้อมทำให้เขาหมดความอดทน จึงได้บอกกับเรย์ว่า ไม่อยากจะจับคู่กับคริสแล้ว เพราะคริสไม่ได้ช่วยฝึก
อะไรเขาเลย และเขาไม่อยากจะจับคู่กับคนที่ไม่มีจิตใจจะเล่นเบสบอลอีกแล้ว
 
ทำให้มิยูกิที่อยู่ด้วยในเวลานั้นโมโห และบอกว่าคำพูดของซาวามูระเป็นสิ่งที่เขาอภัยให้ไม่ได้
นี่เป็นครั้งแรกที่ซาวามูระเห็นมิยูกิโกรธ เรย์จึงอธิบายให้ฟังว่า ในฐานะแคทเชอร์แล้วคนที่มิยูกินับถือมากที่สุด
ก็คือคริส เพราะในสมัย ม.ต้น ทีมที่มิยูกิไม่สามารถเอาชนะได้นั้นก็มีเพียง ทีมที่มีคริสเป็นคนนำเท่านั้น
 
เรย์ได้พาซาวามูระมาที่คริสที่ศูนย์กายภาพ เพราะคริสได้รับบาดเจ็บที่หัวไหล่ทำให้ไม่สามารถลงเล่นได้ แต่เขา
ก็ยังฝึกซ้อมอย่างหนักเพื่อที่จะกลับมาเป็นนักเบสบอลให้ได้อีกครั้ง
 
เมื่อซาวามูระรู้ความจริง เขาก็เข้าไปคุกเข่าขอโทษและขอให้คริสช่วยสอนเบสบอลให้กับเขา
 

ตอนที่ 22 ภารกิจของแคทเชอร์

หลังจากขอร้องให้คริสช่วนสอนเบสบอลให้ แม้คริสจะไม่รับปาก แต่ซาวามูระก็ไม่ยอมแพ้ เขาคอยตามเอาใจ
คริสอยู่ไม่ห่าง สร้างความรำคาญให้กับคริสไม่น้อย จนต้องออกปากว่าให้กลับไปฝึกตามโปรแกรมที่เคยให้ไว้
อาทิตย์ละสองครั้งและให้เลิกตามตื้อสักที
 
ซาวามูระกลับมาตั้งใจศึกษาเบสบอลอย่างจริงจัง ทั้งอ่านหนังสือและดูการฝึกของผู้เล่นตำแหน่งต่างๆ ในสนาม
ทำให้เขาเข้าใจการเล่นเกมป้องกันมากขึ้น
 
ส่วนคริสก็ถูกพ่อที่เคยเป็นอดีตนักเบสบอลที่มีชื่อเสียง พยายามหว่านล้อมให้ออกจากชมรมและไปเรียนต่อที่
อเมริกาเพื่อจะได้รักษาการบาดเจ็บอย่างจริงจัง แต่ก็ทำไม่สำเร็จ เมื่อกลับหอพักเขาก็พบกับมิยูกิระหว่างทาง
มิยูกิถามถึงเรื่องที่ซาวามูระคอนตามตื้อ และบอกว่าซาวามูระเป็นคนที่มีพรสวรรค์แต่ยังไม่ได้รับการขัดเกลา
และคนที่สามารถดึงความสามารถที่ซ่อนอยู่ออกมาได้ ก็มีแต่แคทเชอร์เท่านั้น
 
คริสเห็นด้วยกับมิยูกิ แต่สำหรับเขาคงไม่มีความสามารถดึงความสามารถของซาวามูระออกมาได้
 
++++++++++++++++++
จบเล่ม 3
 
 


วันเสาร์ที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557

บรรยากาศการแข่ง

แบบว่าอ่านมังงะเกี่ยวกับเบสบอลมาหลายเรื่องแล้ว เราก็คงสงสัยอยากจะรู้กันบ้างว่า
บรรยากาศการแข่งขันเบสบอล ม.ปลาย จริงๆ แล้วเป็นยังไง แล้วก็พอดีไปเจอคลิปนี้เข้า
ก็เลยเอามาฝากกัน

 



แค่คลิปประมวลภาพบรรยากาศก็ดูน่าตื่นเต้นแล้วนะคะ ต่อไปก็เป็นคลิปการแข่งขันของจริง
ตอนแรกที่ดูก็ไม่ค่อยเท่าไร แต่พอดูๆ ไป ก็สนุกดี โดยเฉพาะบรรยากาศการเชียร์
แต่ที่ชอบคงเป็นลีลาการตีของแคทเชอร์ของทีม Toko
ที่แกว่งไม้เต้นตามจังหวะกองเชียร์ แหมยังอุตส่าห์ตีโดนอีกนะ